Vakıdî der ki: «Hanzale o sırada Cümeyle bint-i Abdullah bin Selûl ile evlenmişti. O gecenin ertesi sabahı Uhud Cengi olmuştu. Hanzale, karısının yanındaydı ve ona yaklaşmıştı. Sabah olunca Hanzale, askerin ardından onlara yetişmeğe niyet etti. Cümeyle dört kişiyi şahit tutarak, Hanzale’ye: . — «Bu gece karımın bekâretine ben erdim!» sözlerini söyletti. Ona: —… Read More »
Siyer-i nebi bilginleri (Allahü Teâlâ hepsine rahmet eylesin) şöyle dediler: — Kureyş topluluğu Darünnedve’de toplanıp Seyyid-ül Beşer (insanların efendisi) Muhammed (sallallahü teâlâ aleyhi vesellem) hakkında karar aldılar ve bunun üzerine elbirliği edip yemin ettiler. Hak Teâlâ da bu kararı Habibi (S.A.V.)’e haber verdi. Bunların hilesini bozdu, batıl eyledi ve şöyle buyurdu: «Allahü Teâlâ Mekredenlere (hile… Read More »
Söylenmiştir ki: — İbni Kamiyye Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in üzerine kılıç savurmuştur. O melunun vuruşundan ve üzerindeki zırhların ağırlığından yana düştü. Gözden kayboldu. O melun bağırıp çağırarak, ordu içinde: «Ben Muhammed’i öldürdüm!» diye haykırdı. Şeytan da o cenk meydanında: «Muhammed öldürüldü!» diye feryat etti. Ebû Süfyan buna inanıp: «Muhammedi kim öldürdü?» diye, Kureyş’ten sordu. İbn-i… Read More »
Denilmiştir ki, kâfirlerden dört kişi biribiriyle antlaştılar ve Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’i öldürmeye ant içtiler. Bunlar, Abdullah bin Kamiyye, Utbe bin Ebû Vakkas, Abdullah bin Şahab-i, Züheri ve biri de Übeyy bin Halef‘ti. Kimileri de: — «Abdullah bin Humeyd-i Esedî de onlara katılmıştı!» dediler. İbni Kamiyye Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e o derece taş attı ki… Read More »
Kimileri: «Muhammed Mustafa (S.A.V.) Hazretlerine vahiy gelmezden önce, O, İsâ (A.S.)’m şeriatında idi.» dediler. Kimileri de: — «İbrahim (A.S.)’ın şeriatında bulunuyordu!» dedi. Gerçeği budur ki İbrahim (A.S.)’ın şeriatında idi. Peygamber (A.S.) dedi ki: — Cebrail (A.S.) bana geldi: Hak Teâlâ buyurdu ki, dedi: «Bir kişinin İslâmlık içinde saçı ağarmış olsa, ben ona azap etmeye utanırım!»… Read More »
Nakledilmiştir ki, bir bölük şerir Seyyidil Ebrâr (S.A.V.)’e kastet¬tiler. Peygamber (S.A.V.) mübarek yüzünü îmam Ali’ye çevirip: — Yâ Ali, diye buyurdu. Bunların şerrini benden uzaklaştır. Hazret-i İmam Ali (R. Anh) da canla karşı durup onları defetti. O halde iken Cebrail (A.S.) gelerek: — Yâ Resûlâllah, dedi, bu iş İmam Ali’den Yüce bir civanmertliktir. O… Read More »
Enes (R. Anh), Peygamberimiz (S.A.V.) Hazretlerinden şöyle nakleder: Resulü Ekrem Hazretleri demişlerdir ki: — Hak Teâlâ buyurur ki, bir kulum benim muhabbetime düşkün olsa ve o düşkünlüğe hayreylese ben ona karşılık olarak Uçmak, Cennet veririm. Ebû Hüreyre (R. Anh) Peygamberimiz (S.A.V.) Hazretlerinden şöyle nakleder: Resulü Ekrem Hazretleri dedi ki: — Hak Sübhânehu ve Teâlâ Hazretleri… Read More »
İmam Ali (Allah ondan razı olsun) der ki: — Müslümanlar dağılıp kaçma yoluna düşünce benim yüreğime o kadar ıstırap düştü ve biraz cenk ettim. Ardıma bakındım: — «Resulullah (S.A.V.) kâfirlerden kaçacak kişilerden değildir! Belki ancak Hak Teâlâ kendisini bizim bu akıl almaz hareketimizden dolayı gökyüzüne çekti!» dedim. Önce, hemen kılıcımı çektim. Çevredeki kâfirleri dağıttım.… Read More »
Hazret-i Ali (Kerremallahu Vechehu), Resulullah (S.A.V.)’den şunu nakletmiştir: — Resulullah (S.A.V.) Miraç gecesinde Hak Celle ve Alâ Hazretlerine; — «Yarabbi, dedi. Sana karşı yapılan amellerin hangisi daha faziletlidir?» Hak Teâlâ Hazretleri de: — «Ya Ahmed! Benim katımda tevekkülden daha faziletli bir amel yoktur. Benim kısmet ettiğime razı olmaktan yek amel de yoktur. Ya Ahmed! Benim… Read More »
Nakledilmiştir ki, o gün Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in çevresinde ashabdan yalnız 14 kişi vardı. İslâm askerlerinin kimisi dağıldı, kimisi şehit oldu. Ama Nebiler Sultanı yerinden bir ayak boyu bile gerilemedi. Taşlar atarak, oklar atarak Müşrikleri geriye çevirir, kendisinden uzaklaştırırdı. Bu Cenkte melekler de hazır bulunmuştu. Lâkin, cenge el sürmemişlerdi. Çünkü Allahü Teâlâ’mn izni yoktu. Cebrail… Read More »