Resûl-i Ekrem Mağaraya girdiği zaman Cebrail (A.S.) gelip: — «Yâ İlâhi! İzin verir misin ki kanadımla mağaranın kapısını örteyim? Hatta Sevir dağını bile gizleyeyim?» dedi. Hak Teâlâ: — «Yâ Cebrail! diye buyurdu, örtücülük, settarlık benim sanatımdır. Kudretimin yüceliği şunu gerektirir ki, ben en zaif bir canavarı gönderip Habibimi onunla düşman şerrinden kurtarırım.» Böylece örümceğe de… Read More »
Derler ki: — Ebû Talha (R. Anh) kendisini Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e siper etmişti. O gayet iyi ok atardı. Ve her ok attıkça bir nâra savururdu. Sesi de çok yüksekti: — «Anam, babam sana feda olsun yâ Resûlâllah!» derdi. Elli oku vardı. Onları yayına koymuş ve düşmana savurmuştu. Peygamber (S.A.V.) başucunda durup okların nereye… Read More »
Bilinmeli ki her padişahın düşmanına üstün gelmesi kuvvetli ordu ile olur. Lâkin Hazret-i Rabbil Alemin’in azametinin ordusu başka türlüdür, ki kimi bir sivrisineği ulu bir asker topluluğuna üstün kılar. Ve bir tanesiyle bir padişahın satvetini ortadan kaldırır. Kimi kez bir karıncayı bir peygambere yâd ettirici kılar, kimi taşları canlandırır, kimi de asayı ejderhâ eyler. Köpeği… Read More »
Yine rivayet edilmiştir ki, kâfir askerlerinden, İslâmlar üzerine biribiri ardınca oklar yağdırdı. Hayyam Bin El Arife ve Mâlik İbni Züheyr Has’emi ok atmakta hepsinden ustaydı. Bu sebeple Müslümanlara onlardan çok ıstırap geldi. Peygamber (S.A.V.) Sa’d ibni Ebû Vakkas’a onlara karşı ok yağdırmasını buyurdu, her ok atışında da: — «Ey Said! Anam, babam sana feda… Read More »
Naklolunur ki, o gün can ve baş feda eden sadıklar ve inancı sağlam olan âşıklar Hazret-i (S.A.V.)’in önünde canlarını bağışladılar. Bunlar arasında Ziyad ibni Hâmit, Ansafdan on dört gençle geldi ve birer birer ruhlarını feda ettiler. Her biri: — «Benim canım sana feda olsun ve seni Allahü Teâlâ’ya ısmarladık, buluşacağımız yer Cennet olsun… Read More »
Söylenilmiştir ki, Hazret-i Habib-i Ekrem (S.A.V.) düştüğü o çukurda kendisini ölenler arasında öyle tuttu ki, halini kimse bilemedi. Yalnız ölüler arasında kendisini Kâale Bin Mâlik (R. Anh) tanıyıp bildi. Mübarek yüzünü görünce sürmeli gözlerine baktı. O gözler de kendisine bakıyordu. Canının içinden gelen bir haykırışla: — Ey mümin gaziler, dedi, müjdeler olsun ki,… Read More »
Rivayet edilmiştir ki, Enes Bin Mâlik’in amcası olan Enes ibn-i Nadir, Bedir Gazası’nda bulunamamıştı. Kaçırdığı sevabı kazanmak için ashabdan bir topluluğa koştu: «Muhammed (S.A.V.)’in hali nicedir?» diye sordu: «İşittik, şehit olmuş!» dediler. Hemen feryada başladı: — «Ya siz niçin sağ duruyorsunuz?» dedi. Hemen eline kılıcını aldı. Düşmanın yönüne gitti. Yolda Sa’ahlemi Muaz’a rast… Read More »
Naklolunur ki, Âdemoğullarmın Seyyidi Muhammed (S.A.V.) çukur yere düşüp de İbn-i Kamiyye’nin: «Muhammed-i öldürdüm!» sözünden ve şeytanın nidasından Ashab (Allah hepsinden razı olsun) Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’den ümitlerini kesmişlerdi. Dört bölük oldular. Bir kısmı şehit oldu. Bir kısmı Uhud Meydanından uzaklaştı. Bir kısmı da dağ koltuklarında ve tepelerde gezerdi. Orada gizlendiler. Bir Taife de… Read More »
Naklolunur ki, İbn-i Kamiyye Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e bir kılıç sallamıştı. Talha (R. Anh) kılıcı yakaladı. İki parmağı, kesildi. Birisi şahadet, birisi orta parmağı idi. Başka bir rivayete göre Talha (R. Anh): — «Parmaklarından neden yaralandın?» diye sordular. O da şu cevabı vermişti: — Hakemi -ki onun oku yanlış sekmezdi- Hazret-i Resûlûllah (S.A.V.)’e bir… Read More »
Nakledilmiştir ki: — Hâceyi Alem, Resul-i Ekrem (S.A.V.) beş meluna beddua etmişti. Bunların beşi de bir yıla varmadan ölüp gittiler. Kimisi Uhud’da öldürüldü. Kimisi bir yıl tamam olmadan Cehennem’in derinliğine gittiler. Bunlardan birisi Abdullah bin Hümeyd-i Esedî’dir ki cenkte Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in üstüne at sürmüştü. Ebû Dücâne (R. Anh) bir kılıç vurarak onu… Read More »