Hem o yıl Peygamber (S.A.V.)’in buyruğu ile Mekke muhacirleri ile Medineli Ansar arasında kardeşlik kurulduğu söylenir. Ansardan 45 kişi, bir rivayette her sınıftan ellişer kişi biribirine kardeş oldular. Peygamber (S.A.V.)’in buyruğu ile siyer kitaplarında kardeş oldukları yazılı olanlar şunlardır: 1 — Hazreti Ebû Bekir ile Hârice bin Zeydil Ansâri, 2 — Hazreti Ömer ile Gassan… Read More »
Ayşe (Allah o kadından razı olsun) şöyle demiştir: — Zafer ayının gecelerinden bir geceydi. Dünya Serveri (S.A.V.) yatağından kalkıp gitmek dilemişti. Ben: — Yâ Resûlâllah! Anam, babam sana feda olsun, nereye gidiyorsun? dedim. O: — Baki mezarlığında yatanlara mağfiret dilemeye memur oldum, oraya gidiyorum! dedi. Kendisinin azatlısı olan Ebu Müveyhibe veya Ebû Râfi… Read More »
Rivayet edilmiştir ki, Mekke’den Medine’ye göç eden muhacirler Medine’ye gelince havanın kötülüğü vücutlarına dokundu. Çoğu hasta oldu. Bunlar arasında Ebu Bekir Sıddık (Allah ondan razı olsun) ve Bilâl-i Habeşî’yi (Allah ondan razı olsun) her gün sıtma tutardı. Resûlüs Sakaleyn Hazret-i (S.A.V.), Hazret-i Ebû Bekir’i görmeğe gitti. O, sıtmanın şiddetinde şu beyitleri okuyordu: Her kişi ki… Read More »
Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in hastalığı öncesinde bir takım olaylar geçmiştir. BİRİNCİ OLAY ŞUDUR: Oğulluğu ÜSÂME BİN ZEYD’İ, bir Seriyye, yâni küçük bir tabur cengâver düzenleyerek onu bu askerin başına emir (komutan) seçti. Peygamberin hayatını yazanlar (Allah hepsine rahmet eylesin) şöyle bildirmişlerdir ki: Hicret’in 11. yılının safer ayının 26. günü Peygamberimiz (S.A.V.) Müslümanlara şöyle dedi: —… Read More »
Abdullah Bin Selâm der ki: — Hazret-i Seyyid-i Kâinat (S.A.V.) Medine’yi şereflendirince halk kendisinin hizmetine her zaman sür’atle koşmaktaydı. Vaktaki onun mübarek yüzünü gördüm. Bildim ki mübarek yüzü yalancıların yüzü değildi. Sözleri de yalancıların sözü değildi. Onun sözlerine kulak tuttum. Medine’de ilk vaazı şöyleydi: — Ey kavm! Ey insanlar. Biribirinizle selâmlaşın. Yakınlarınıza yemek yedirin. Gece… Read More »
Müfessirler der ki: Resûlullah, (S.A.V.) Mekke’de bulunduğu zaman önce namaz farz olmuştu. Medine’ye gelince, Hak Teâlâ Hazretleri helâl ve haram âyetlerini indirdi. Bütün şeriati ve ahkâmı bildirdi. Resûl-i Ekrem (S.A. V.) üzerine nice âyet, beyyinât ile nice bin mucize göründü. Hazret-i Resulullah (S.A.V.), risaleti kemaline eriştiği ve vahiy tamam olduğu zaman, son Haccm’da… Read More »
Hazret-i Muhammed (S.A.V.) iki kulunu -ki birisi Zeyd İbni Haris, birisi de Ebû Râfi idi- ikisini de iki deve ve beş yüz dirhem akçe ile Mekke’ye yolladı: — «İki kızım Fâtımatüzzehrâ ile Ümmü Gülsüm’ü ve üvey anneleri Zem’a’kuz Sude’yi ve Zeyd İbni Hâris’in hâtûnu Ümmü Eymen ile oğlu Usâme’yi Medine’ye getiriniz!» diye buyurdu. Ebû Bekir’in… Read More »
Nakledilir ki, Resulullah (S.A.V.) Hazretleri bir zaman Mekke’de oturdu. Bundan sonra Ramazan ayında on iki bin kişi ile HÜNEYN gazasına gitti. On iki bin kişinin on bini Medine’li, iki bini de Mekke’li idi. İçlerinden biri: — «Artık bize kimse üstün gelemez! Mademki Hazret-i Resulullah bizimle beraberdir, bize ne gussa?» dedi. Resûl-i Ekrem Hazretleri:… Read More »
Naklolunur ki, Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in devesinin indiği arsa iki öksüz çocuğun mülküydü. Birisinin adı Sehl, ötekisinin de adı Süheyl’di. İki çocuk da Amr oğlu Râfi’nin oğullarıydılar ve Es’ad bin Zurâre’nin kefaletinde idiler. O arsada hurma satarlardı. Peygamber (S.A.V.) gelmezden önce Müslümanlar burada namaz kılarlardı. Ve Es’ad bin Zurâre cemaate imamlıkta bulunurdu. Peygamber (S.A.V.): — «Bu… Read More »
Nakledilmiştir ki, Resulullah (S.A.V.) düş’ünde, Hak Teâlâ’nm kendisine: — «Mekke’yi fethet!» dediğini görmüştü. Peygamberimiz Hüdeybiye gazasından dönünce sahabeden on dört bin kişi topladı. Mekke’ye geldi. Mekke halkı da asker toplayıp onlara karşı çıktılar. Savaş ettiler. Hak Teâlâ Hazretleri onları bozdu. Mekke’nin Beyi Ebû Süfyan geldi, Müslüman oldu. Sabah namazı vakti gelmişti. Mü’minler, Resulullah… Read More »