Aradan günler geçmişti. Bir gün Hz. Yakub ağır hastalandı. Bir takım haberciler saraya koşarak Hz. Yusuf’a geldiler. — Babanız Yakub hastalandı! dediler. O da iki oğlunu, Menassi ile Efrayim’i yanına aldı, Hz. Yakub’un hasta döşeğinde yanına koştu. O gelirken ihtiyar babaya: — İşte oğlun yanına geliyor! dediler. Hz. Yakub kendisine son gücünü vererek yatakta toplandı.… Read More »
Babalarının: — Yusuf ile kardeşinizi araştırın! demesi üzerine tekrar hazırlandılar. Tekrar Mısır yollarına düştüler. Nihayet yine Hz. Yusuf’un karşısına çıktılar: — Ey Aziz! dediler. Ey saygı değer vezir! Çoluk çocuğumuzu açlık ve sıkıntı sardı. Yanımızda çok paramız, malımız da yok. Az şey var. Onlar da pek değersiz şeyler. Zahiremizi tam ölç! Çoğunu sadaka yerine tut.… Read More »
Allah’ın nebisi Hz. Yakub’un ülkesi Filistin’de de kıtlık olmuştu o yıllarda. Hz. Yakub ve ailesi, kavmi de oturdukları bölgede aç kalmaya başladılar. Onların da kulaklarına Mısır’da bol zahire bulunduğu haberi geldi. Hz. Yakub bunu duyunca çocuklarını çağırdı: — Birbirinizin suratına neden öyle bakıyorsunuz? Ben Mısır’da zahire olduğunu işittim. Oraya gidiniz. Evimize oradan buğday satın alınız. Böylece… Read More »
Yedi bolluk yılı böylece gelip geçmişti. Yedi bereketli yıldan sonra kıtlık yılları baş gösterdi. Yalnız Mısır’da değil bütün öteki ülkelerde bereketsizlik, verimsizlik başlamıştı. Hiç bir memlekette yiyecek ekmek yoktu. Yalnız Mısır’da bolluk, Mısır’da ekmek, Mısırda zahire vardı. Kıtlık çeken Mısır halkı Firavun’un sarayı çevresine toplanıyor Ekmek! Ekmek! diye haykırıyordu. Firavun da onlara: — Korkmayınız! Yusuf’a… Read More »
Gerdek odasına girince Hz. Yusuf, Zeliha’ya dedi ki: — Ey Zeliha! İşte istediğin gibi başbaşayız. Zifaf odasındavız. Bu gün kavuştuk işte. Bu vuslatımız bir zamanlar senin arzuladığım kavuşmadan daha hayırlı olmadı mı? Ona vurulan kadın! — Ey sözleri gerçek arkadaş! dedi. O günkü hareketimden dolayı beni azarlama. İşte, ne kadar güzel olduğumu görüyorsun! Malım, mülküm,… Read More »
Zindana atılan Hz. Yusuf’la birlikte iki genç de hapse atılmıştı. Bunlardan birisi Mısır Firavun’unun içkicibaşısı, birisi de ekmekçisiydi. Hz. Yusuf, Yüce Allah’ın yardımı ile zindancıbaşıya iyi bir kimse hüviyetinde göründü. Ona ne zulmetti, ne eza. Aksine zindan işlerini o da tıpkı vezir Potifar gibi Hz. Yusuf’a bırakmıştı. O da Yusuf’a güvenir, zindandaki işlere göz bile… Read More »
Vezir, mallarını Hz. Yusuf’un emrine bırakmıştı ama onun yediği ekmekten başka bir varlığı olduğunu bilip anlayamamıştı. Onun en büyük varlığı güzelliğiydi ve bu hâzineyi de ilk keşfeden, ilk anlayan Potifar’ın karısı oldu. Kadın bir gün saray dehlizinde dolaşan Hz. Yusuf’un bir gül dalı, cır servi gibi endamına baktı. Onun utançtan kendisine bakamayan güzel gözlerini çerçeveleyen… Read More »
Hz. Yusuf’u kervanbaşından satın alan Firavun’un has askerlerinin komutan Potifar, ona büyük bir sevgi gösterdi. Hz. Yusuf da sarayda verilen bütün hizmetleri başarı ile yapmaya başladı. Çünkü Yüce Allah Hz. Yusuf’a her an imdada geliyor, onu her işinde muvaffak kılıyordu. Potifar, bu gencin başarısına şaşıp kalıyordu. — Bunda bir hikmet var ama ben bilemiyorum! diyordu.… Read More »
Yahuda! Sevgili karısına bir gün: — Artık çocuklarımız büyüyor. Hele en büyükleri Eyr evlenme çağına geldi, onu evlendirelim! dedi. Karısı: — Kimi, hangi kızı alalım? diye sordu. Kocası: — Ben buranın güzel bir kızı olan Tamar’ı ona almak istiyorum! dedi. — Çok güzel! Bu karardan sonra Eyr ile Tamar evlendirildi. Genç kız eve gelin geldi.… Read More »
Yusuf, böylece Mısır’a götürüldüğü zaman onbir kardeşinden biri olan Yahuda da babası Yakub’un yanında çok kalamadı. Yahuda, Yusufun anasının ablası Lea’nın, yâni üvey anasının en küçük çocuğu idi. Yahuda: — Ben artık buralarda kalamam kardeşlerim! dedi. Sizin yanınızdan bir müddet için ayrılacağım. Şimdi Yusuf’u kaybettiğimiz için içimde bir üzüntü, bir pişmanlık var. Kardeşleri de: —… Read More »