Kureyş’in öldürülen kişilerinden biri de Ümeyye bin Halef idi. Abdurrahman bin Avf (R. Anh) der ki: — Cahillik devrinde Ümeyye ile benim aramda büyük bir dostluk vardı. Bana Abd-i Amr derlerdi. İslâm olunca Peygamber (S.A.V.) adımı Abdurrahman koydu. Bir gündü. Ümeyye bana rast geldi: — «Ben sana Abdurrahman diyemem. Çünkü Yemâme’de Müseylime’ye Rahman derler! Ben… Read More »
— Ey Mabudum. Her kim bizden akrabalığı, karındaşlığı kesmeye sebep oldu ise ve araya kötülük getirdi ise -ki kimse bilmez- sen onu helak eyle! Ebu Cehil, gerçekte ise, kendisine lanet yağdırmış, beddua etmiş oluyordu. Kâfirlerden de ilk meydana giren Utbe bin Rebîa olmuştu. Kardeşi Şeybe ve onun oğlu Velid de onunla birlikte ileri… Read More »
Asker birliği, sonra, o menzilden kalktı. Bedir mevkiine doğru ilerledi. Ashaptan iki kişi öne gönderildi. Bunlar kervandan haber sağlayacaklardı. Onlar BEDIR’e varınca bir kadının, arkadaşı bir kadınla konuştuğunu duydular. Birisi ötekine: — Yarın, öbür gün kervan buraya gelir. O iki haberci kadınlardan duydukları bu sözleri Resulullah (S.A.V.)’e haber verdiler. Hazret-i Muhammed (S.A.V.) gidince… Read More »
İsa (A.S.)’a gelince: İlâhî ve Kevnî mertebeler kâmil bir hale gelince, İlâhî emir, bundan sonra ölüleri dirilten ve bunun alâmetlerini izhar eden, bir Peygamber gelmesini gerektirdi. Böylece akıllı geçinenler insanın da ölüleri dirilttiğini anlamalı, Hak Teâlâ’nın ise ölüleri dirilttiğini inkâr etmemeliydiler. Nitekim Hak Celle ve Alâ Hazretleri şöyle buyurur: «Allah, böylece ölüleri diriltir.» (Bakara sûresi,… Read More »
Yahya (A.S.)’a gelince: Zekeriyâ (A.S.) ruhunu verip, nefsini bol bol dağıtınca İlâhî emir, her yönüyle kemale ermiş bir peygamberin gelmesini gerektirdi. Böylece, Yahya (A.S.) dünyaya geldi. Hakikati ve ruhu Zat isminden, HAK nurundandır. Çünkü dâvada ve mânâda sebat göstermişti. Yahya (AS.)’ın aklı ve kalbi, Allahü Teâlâ’mn sıfat isimlerinden üçünün, VARİS, ŞEHID ve BAKİ nurlarındandır. Çünkü… Read More »
Zekeriyâ (A.S.)’a gelince: Üzeyir (A.S.)’ın dirilmesi ve Yunus (A.S.)’ın Rahmanı faziletle saklanması tamam olunca, İlâhî emir, Allah’ın yüzünü görmek yolunda nefislerini feda edecek iki peygamberin gelmesini gerektirdi. Böylece Zekeriyyâ ve Yahya (A.S.)’lar geldiler. Zekeriyyâ (A.S.)’m hakikati ve ruhu Allahü Teâlâ’nm Zat ismi nurundandır, ki o ad KAYYUM’dur (ebedî ve ezelî). Çünkü Zekeriyyâ (A.S.) Allah sevgisinde… Read More »
Nakledilmiştir ki: — İsrailoğulları arasında bir padişah vardı; Onun bir karısı vardı. O kadının başka bir erkekten bir kızı doğmuştu. Kadın, kızını, kocası olan o padişaha vermek diledi. Çünkü başka bir yerden kız almasından korkardı. Düğün yaptı. Yahya (A.S.)’ı düğüne çağırdı. Yahya Peygamber geldi. — Allah dininde bu iş haramdır! dedi. Ve düğünü… Read More »
Yunus (A.S.)’a gelince: Hak Teâlâ Hazretleri çeşitli kudretini Üzeyir (A.S.)’a gösterdikten sonra bir peygamber gelmesi iktiza etti. Öyle ki deniz karanlıklarında sakil (mahfuz) kalsın ve balık karnında vatan tutup (mukim) olsun. Bundan sonra Yunus (A.S.) dünyaya geldi. Yunus (A.S.)’ın hakikati ve ruhu Allahü Teâlâ’nın Zat isimleri nurundandır. Karanlıkların yokluğunda nurânî bir vücuda malik oldu-ğundan bu… Read More »
Vehb İbni Münebbih (R. Aleyh) dedi ki: — Hak Sübhânehu ve Teâlâ Hazretleri Yunus (A.S.)’ı İsrâiloğullarına Peygamber gönderdi. Dedi ki: — «Var, onları îmana davet et! Yunus (A.S.) geldi, onları îmana davet etti. Onlar inkâr ettiler. Yunus (A.S.) onlara: — Üç günden sonra size haberiniz olmadan azâb gelir! dedi. Bunların içinden çıkıp gitti.… Read More »
Üzeyir (A.S.)’a gelince: Mülkün işleri Süleyman (A.S.)’in hükümleri ile tamamlanınca İlâhî emir, ölmek ve dirilmek ve Ahiret işlerinden çok şeyler müşahede eyleyen, hem de çok yakından müşahede eyleyen bir peygamber gelmesi gerekti. Nitekim Allahü Teâlâ şöyle buyurmuştur: «Bunu yapmamız, seni insanlara ibret nişanesi kılmamız içindi.» (Bakara sûresi, âyet: 259) Böylece Üzeyir (A.S.) dünyaya geldi. Hakikati… Read More »