Gelişim birbiri içine girmiş halkalardan oluşur. Çocuk, her yaş dönemi geldiğinde bir önceki yaş döneminin sınırlarını aşmak ister. Her gelişim döneminde çocuğun içinde yeni heyecanlar ortaya çıkar. Yeni olan her şey çocukta merak uyandırır. Merak sahibi çocuk, merak ettiği şeyi kendisi de yapabileceğine inanırsa heves başlar… Çocuğun bir işi başarmak için duyduğu heves, o işi… Read More »
Çocukluk yılları duyguların denetlendiği değil, özgürce genişlediği yıllardır… Duygularında ne kadar özgür olursa bir çocuk, davranışlarında da o denli disiplinli olmaya doğru ilerler… Çocuğa duygularını yaşama fırsatı verilmiyor, gülse eleştiriliyor, ağlasa susturuluyorsa, böylesi çocuklar içe değil, dışa odaklı olurlar… Kendilerini dinlemek yerine, dışarıdan gelen yönlendirmelere ayak uydurmaya gayret ederler… Bu, çocuk için acınası bir durumdur…… Read More »
Aşağılama hissi bir duyarsızlık halinin sonucudur. Birini aşağılamak ve aşağılanan kişinin duyduğu acıyı hissetmemek tam bir duyarsızlık halidir. Bir davranış oluşturmak için çocuğunu aşağılayan ebeveyn kendini çocuğun duyduğu acıya kapatmak zorunda kalır. Kapatamazsa bunu yapamaz zaten. Bu kapanma hali duyarsızlıktır. Çocuğa minnet duygusu hissettirmek de başka bir duyarsızlık halidir. Minnet duygusu çocuğu ezer, mahcup eder.… Read More »
Anne babalar içsel bir yönelişle çocuklarını sınırsızca severler. Bu fıtri bir sevgidir. Çocuğun içindeyse böyle bir doğal yöneliş yoktur. Çocuğun sevilme ihtiyacı fıtridir ama o, sevmeyi sonradan öğrenir. Anne babanın çocuğa verdiği sevgiyle çocuğun içinde bir sevgi kabı oluşur. Bu, çocuğun sevebilme yeteneğidir. Sevilme ihtiyacı doğuşta var olsa da, sevebilmek, sonradan gelişen bir yetenektir. Çocuk… Read More »
İnsan sürekli bir var olma çabası içindedir. Çocuğun yönelişlerini fark etmek ve bu yönelişe uygun rehberlik yapmak, onun için en ideal” hayatı hazırlayacak koşulları sunmaktan daha kıymetlidir. Çocuğun her şeyden önce kendi olabilme yeteneğini geliştirmesi gerekir. Bu yeteneğin gelişmesi için elverişli koşulları oluşturmak, çocuğun kendisi olmasına izin vermek ebeveynin yapabileceği en güzel iştir. Çocuğun içsel… Read More »
Baba, çocuk için bir davranışın zor da olsa sürekli ve kararlı biçimde uygulanmasını sağlayan rol sahibidir. Bir evliliği sürdürebilmek için bu özellik vazgeçilmez önemdedir. Evlilikte duygusal kararlılık ve evlilik yapısını sürdürebilmek için gerekli fiziksel, maddesel, toplumsal zorluklar karşısında dayanıklılık, çocukluk yıllarında kazanılan iradeyle doğrudan ilişkilidir. Babası veya baba rolünü üstlenen biri vasıtasıyla irade kullanımını öğrenmemiş… Read More »
İnsanın içinde onun hayata dair yönelişlerini belirleyen bir iç kılavuz vardır. Kimi çocuk müziğe her şeye olduğundan daha fazla ilgi gösterir. Kimi bedensel faaliyetlerde iyidir. Kimi derin düşünme özelliklerini daha erken yaşta gösterir. Anne babaların kendi zihinlerinde ise çocuklarının nasıl olması gerektiğine dair bir resim vardır. Bu resim, çocuğun iç kılavuzunun sesini duymayı zorlaştırabilir. Çocuğun… Read More »
Çocuğun duygusal yapılanmasında annenin rolü duyuların işlevsel olarak kalmasını, duyarlılığın yitirilmemesini, gelişmesini sağlamaktır. Çocuk, duygularında derinleşmeyi annesinden, annesiyle kurduğu ilişkiden edinir. Anneyle çocuğu arasındaki duygusal ilişkinin yeterliliği ve sürekliliği çocuğun duyarlılığının korunması için son derece gereklidir. Bu ilişkiden yoksun kalan çocuklar duygularını ifade ettiklerinde zarara uğramamak için duygu dünyalarının kapalı tutarlar, ikili ilişkilerde kendilerini güven… Read More »
Annenin çocuğun duygu dünyasının uyarılmasındaki rolü vazgeçilmezdir. Şefkat, merhamet, sevgi, empati, sıcakkanlılık, sevecenlik, güler yüzlülük, ince detayları fark edebilmek anneden edinilen özelliklerdir. Fakat bu duyguların sınırsızlığı yaşam içinde insanı zarara sokabilir. Duygulara sınır koyabilmekse babadan edinilen bir kazanımdır. Babanın asli rolü çocuğa kararlılık, irade kullanımı, zorluklara direnç gösterebilme, sıkıntılara göğüs gerebilme modeli oluşturmaktır. Bu yeteneklere… Read More »
Ebeveynlik, çocuğu hiçbir problemle karşı karşıya bırakmamak ya da karşılaşılan tüm problemleri çocuk adına çözmek değildir. Hiç problemi olmayan çocuk da başarılı bir çocuk değildir. Hiçbir problemi olmayan çocuk ya hayatı “yaşamıyor gibi” yaşıyordur ya da problemlerle yüzleşmekten kaçmıyordun. Problemden kaçan değil, onu görüp, kabullenip çözüm yolları üreten çocuk başarılı çocuktur. Bir ebeveynin çocuğuna bırakacağı… Read More »