Çocukluk çağı duygusal gelişimin gerçekleştiği dönemdir. Çocuk bu dönemde pek çok duyguyu yaşayarak edinecektir. Çocuğun içi kıpır kıpırdır, birbirinden farklı duygular arasında gelir gider. Geniş bir alanda yeni duygular tecrübe eder. Yetişkin kişi ise daha durmuş, oturmuş bir duygusal alana sahiptir. içi geniş olan ebeveyn, duygusal olarak güçlü bir ebeveyndir. Duygusal olarak güçlü kişiler çocuklarının… Read More »
Ebeveynlikte asıl olan çocuğa kendini değerli hissettirecek ebeveynlik tarzını benimsemektir. Bu bir lütuf değil, çocuğun yaratılıştan hakkıdır. Her insanın insan olmaktan kaynaklanan hakkıdır değerlilik duygusu. Çocuğun yapıp ettikleriyle değer kazanması gerekmez. O zaten bu hakka yaratılıştan sahiptir. Cezalandırmak, küçük düşürmek, çocuğu bir davranışa zorlamak, istemediği bir şeyi zorla yaptırmaya çalışmak, çocuğun kendini değersiz hissetmesine sebep… Read More »
Birçok kaygılı ebeveyn çocukla baş edebilmenin yolunu arar. Oysa bu, ebeveynin üzerine düşen bir sorumluluk değildir. Ebeveynin yapması gereken, çocuğa kendisiyle başa çıkabilme becerisi kazanma sürecinde rehberlik edebilmektir. Çocuk ebeveyni istemediği için yalan söylemeyi terk etmiş olabilir ama bu gerçek bir terk ediş değildir. Gerçeklik kazanması için ancak çocuğun bu gerekliliği içsel olarak benimsemesi gerekir.… Read More »
Kalbin istirahat etmesi sekine halidir. Sekine, insanın duygularının sükûn bulduğu haldir. Kalbi istirahate ermemiş kişi dinmek bilmeyen bir ihtiyaç koşuşturmacasına girer. Zihin faaliyet halindeyken dinlenir. Kalp ise uç noktalardaki dürtülerle baş edebilme halinde sükûna erer. Dürtüleriyle baş edebilme yeteneğini kazanan çocuk, kalbi istirahat yani sekine halinde yaşama becerisini elde etmiştir. Dürtülerle baş edebilmek onları bastırmak… Read More »
Kaygı, kişinin öngörülmeyen olumsuz bir şeyin gerçekleşeceği konusunda taşıdığı endişedir. Kaygılı ebeveynler çocuklarının davranışlarını hep endişeyle değerlendirirler. Çocuk koşsa düşeceği, zıplasa ayağının incineceği, ödevini yapmasa sınıfta kalacağı, bir arkadaşıyla kavga etse arkadaşsız kalacağı, biraz zayıf olsa herkesten dayak yiyeceği konusunda endişeler geliştirirler. Kaygı insanı otomatik olarak tedbir almaya yöneltir. Ebeveyn çocukta karşılığı olmayan, sadece kendisinin… Read More »
İnsana verilebilecek en büyük ceza onu yok saymaktır. Çünkü insanın içindeki en güçlü duygu var olma duygusudur. Varlığının kabul edilmediği hissini yaşayan kişi büyük bir incinme yaşar. İnsana verilebilecek en büyük ceza onu yok saymaktır. Çünkü insanın içindeki en güçlü duygu var olma duygusudur. Varlığının kabul edilmediği hissini yaşayan kişi büyük bir incinme yaşar. Yok… Read More »
Çocuk sürekli bir enerji halindedir. Duygusal, fiziksel ve zihinsel gelişimini sürdüren de bu enerjidir. Kendisine olumsuz duygularla yaklaşılan çocuğun her zamanki enerjik hali sönüyorsa gelişim süreci bundan etkileniyor demektir. Çocuğun enerjisini yok eden tavırlar, gelişimin durdurulması anlamına gelir. Duygusal enerjiyi ne söndürür? Değersizlik, yetersizlik ve suçluluk hisleri. Değersizlik hissiyle başa çıkmaya çalışan çocuk değer kazanma… Read More »
Övüngenlik duygusal bir bozukluktur ve kökeninde yetersizlik hissi vardır. Ebeveynin övüngen tavrı çocuğun ölçme birimini gerçek dışı bir biçimde bozar. Çocuk kendi gelişim döneminin yeteneklerine sahip olsa bile kendini eksik hisseder. Bir ebeveyn kendini överek değil doğal davranarak çocuğunun duygusal gelişimine destek olabilir. Kendi yetersizliğini kapattıkça değil yetersizliğini çocuğuyla paylaştıkça çocuğun gelişmesi için alan açmış… Read More »
Çocuğa verilecek her türlü eğitimin başkalarının yanında değil, korunaklı alanlarda gerçekleşmesi gerekir. Kalabalık içinde hatası ortaya çıkarılan çocuk, eğitilen değil, incitilen ve duygusal zorluğa düşürülen çocuktur. Çocuğun hatasını kalabalıklar içinde düzeltmeye çalışmakta bencilce bir yan da olabilir. Ebeveyn kendini çocuğunun hatasından ayırmaya çalışarak, “bu hata bana ait değil, bunun yanlış olduğunun farkındayım” demek istiyor olabilir.… Read More »
Çocuk hayatı yaşayarak öğrenir… Öğrenirken hatalar yapar, kendince bulduğu çözümlerle kabahatler işler… Bütün bu yanılgılar yaşanmadan insan olmak, yetişkin olmak, olgun olmak mümkün değildir… Zira olgunlaşma, başkalarının değil, kişinin kendi tecrübeleri ile oluşur… Çocuğun hataları anne babaları daha çok “başkalarının” yanında zorlar… Ev içinde tebessümle karşılanabilen çocuksu davranışlar, arkadaşlar, akrabalar, sosyal çevre içinde olunduğunda anne… Read More »