Müşrikler Mekke’den çıkıp Bedir yerine yüz tutunca Mekke’de kalan gençler her gece Zitomvâ denilen yere çıkarlar, bir araya gelirler, toplanırlardı. Şiirler okurlar, masal anlatırlardı. Çok geceleri böyle geçirirlerdi. Son gece Kureyş’in musibeti yolunda birkaç beyit işittiler. Kim söylemişti? Söyleyen kimdi? O kimseyi çok aradılar. Bulamadılar. Kureyşli gençlere bir korku düştü. Bu korkuyla hasta düştüler.… Read More »
Rivayet edilmiştir ki Hazret-i Resûl-i Ekrem Safra vadisinin dar yerinden çıkınca Zeyd İbni Haris ile Abdullah Bin Revâha (R. Anhj’lan zafer müjdesini vermek üzere Medine’ye göndermişti. Zeyd İbni Hâris’e: — «Benim deveme bin! Tâ ki Medine halkına acele var, bu sevinç haberini müjdele!» diye buyurdu. O iki sahabe de süratle Medine yolunu tuttular.… Read More »
Ukbe mel’unu, Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e çok eziyet edenlerden birisiydi. Hatta namaz kılarken mübarek arkasına bir deve işkembesini koymuştu. Daha o zaman Peygamber (S.A.V.) onun ölümüne duada bulunmuştu. Bedir günü de kendini öldürttü. Abdullah bin Seleme (R. Anh) onu esir etmişti. Hazret-i Muhammed (S.A.V.) Arakul Tayyibe denilen yere gelinince Âsim bin Ebû Eflâh’a emretti: —… Read More »
Müslümanlar ele geçirdikleri esirleri sağlam iplerle bağlamışlardı. Abbas, o gece ipin verdiği acıdan bütün gece inlemişti. Peygamber (S.A.V.) de amcasının bu iniltilerinden sabaha kadar uyuyamamıştı. Ashabdan bir kişi bu üzüntüyü görüp anlayınca, koştu. Abbasın bendini çözüp hafifletti. Abbas da uykuya vardı. Hazret-i Muhammed (S.A.V.): — «Amcamın iniltisi duyulmaz oldu!» dediler. İpleri çözen sahabe: — «Ben… Read More »
Bedir gazasında öldürülen Kureyşlilerin otuza yakın bir kısmı en ileri gelenlerdendi. Birçok ileri gelen kişi de tutsak olmuştu. Esirlerin başkanları arasında Abbas bin Abdül Muttalib de vardı. Müslümanlardan da on dört kişi şehit olmuştu. Altısı Mekkeli Muhacirlerden, sekizi de Medineli Ansardan idi. (Allahü Teâlâ hepsinden razı olsun.)
Resûlullah (S.A.V.)’i duadan sonra hafif bir uyku bastırdı. Çardağına girdi. Bir lâhza sonra dışarı çıktı, ve: — «Müjde yâ Ebâbekir! İlâhî imdat yetişti. Bin melek ile Cebrail (A.S.) İslâm askerinin önünde saf çekti. Bin melek de İsrâfil (A.S.) ile sağda ve bin melekle Mikâil (A.S.) solda hazır oldular. Sarıklarına alâmetler koymuşlar. Bellerine kuşak bağlamışlar!»… Read More »
Kureyş, Bedir’e doğru ilerleyince Utbe ve Şeybe üstlerinden zırhlarını çıkarmışlardı. Onaracaklardı. Taifte bulundukları bir sırada ikisinin de kölesi ve bağ içinde Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e iman getiren. ADDAS onların halini düşünmüşken iki taraf karşılaştı. Addas’ı gören Utbe ve Şeybe: — Hani Taif Bağında kendisine üzüm gönderdiğimiz adamı bilir misin? dediler. — Bilirim, ne oldu? —… Read More »
İmran’ın karısı demişti ki: «Yarabbi, karnımda taşıdığımı yalnızca senin hizmetine adadım. Adağımı kabul buyur. İşiten ve bilen Sen’sin.» Mukatil (R. Anh) der ki: — Hazret-i Meryem’in anası Hanne, İmran’m karısı Fakuza’nm kızıydı. Hazret-i Meryem İmran’ın kızıdır. Ve İmran da Mâsân’ın oğl udur. Ve Mâsân da Süleyman (A.S.)’ın oğullarmdandır. Hanne, İmran’dan gebe kalınca dedi ki:… Read More »
Kâ’bül Ahbâr (R. Anh) Hazretleri dedi ki: — Süleyman (A.S.)’m iki oğlu vardı. Birinin adı Rehib’am idi. Birinin adı da İmrân’dı. Zekeriyâ (A.S.), Rehîb’am neslindendi. Yâni Süleyman (A.S.)’ın oğlunun oğullarındandı. Zekeriya (A.S.)’m karısının adı Elyasa idi. Ve Imrân’ın karısının adı Hanne idi. Zekeriya (A.S.)’a peygamberlik gelmezden önce kendisi dülgerlik yapardı. Ve Beytül Mukaddes’e gider,… Read More »
İsrailoğullan Peygamberlerinden birisi olan Dâniyal, Hazret-i Dâvûd soyundandır. Hazret-i İsa’nın doğumundan 606 yıl önce henüz bir çocukken Bâbil Hükümdarı Buhtunnasır tarafından esir edilen İsrailoğullan arasında bulunuyordu. Binlerce tutsak arasında o da Bâbil’e götürüldü. Çok bilgin ve gaipten haber veren bir kişi olduğundan düşman hükümdarın sarayına alınmıştı. Çok rüyalar, yorumlayan, her yorumu gerçek… Read More »