Hz. Yakub’un Yaşı 140ıncı Yılına Ermiştir Artık Hz. Yakub’un yaşı yüz kırkı bulmuştu. Ölüm günleri yaklaşmaktaydı. Kendisi bunu anlayınca Hz. Yusuf’u yanına çağırdı: — Oğlum! dedi. Atamın diyarından senin ülkene geleli tam onyedi yıl oldu. Bana karşı gösterdiğin şefkatle lütuf buldum. Şimdi elini oyluğumun altına koy, şu dileğimi dinle. Bana karşı yine iyilik severlikte ve… Read More »
Acıklı baba her gün ağlıyordu. Hüzün dolu gözleri dola dola ağlıyordu hem! O gözler görmez de olmuştu. Yüreğini kaygı, sıkıntı ve acı doldurduğu halde onları gizlemesini bilmişti yine: Dokuz çocuğu babalarına: — «Allah aşkına söyle! Sen Yusuf u ana ana aklını kaybedip ölüp gideceksin?»dediler. Hz. Yakub: — «Ben hüznümden, kaygımdan ancak Yüce Allah’a şikâyet ediyorum.… Read More »
Ebul Âs oğlu Rebi, Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in güveğisi idi. Hatice (R. Anha)’nın da kız kardeşinin oğlu idi. Çok malı vardı. Emanet ve din işleriyle şöhret kazanmıştı. Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e henüz peygamberlik gelmeden önce Zeyneb (R. Anha)’ı, annesi Hatice (R. Anha) ona nikahlamıştı. Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e risalet emri gelince Hazret-i Hatice ve kızları iman… Read More »
Bedir yenilgisinden sonra Hakim bin Hizam Mekke yolunu yayan almaya başlamıştı. Abdullah İbni Avvâm ile kardeşi Abdurrahman’a erişmişti. İkisi de bir deveye binmiş gidiyorlardı. Abdurrahman kardeşi Abdullah’a: — «Sen deveden in Hakim binsin!» dedi. Abdullah, topal bir kimseydi: — «Kardeş benim özrümü biliyorsun!» dedi. Abdurrahman da: — «Bu adamın devemize binmesi bize faydalı… Read More »
Esir olan Kureyşliler Ebû Bekir (R. Anh)’a bir elçi yolladılar: — «Sizle biz akrabayız. En uzak bulunmamız size ötekilerden daha yakındır. Sahibine (yani Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e) yalvar bize ihsanda bulunup ipten bizi azâd eylesin. Ya da can akçesi, fidye kabul etsin! Bizim kanımızdan vaz geçsin!» dediler. Hazret-i Sıddık (R. Anh) bu sözleri kabul… Read More »
Ebû Davud-ı Mâzeni der ki: — Ben Ebûl Bahterî’ye rast geldim. Ona: — «Peygamber (S.A.V.) seni öldürmesinler!» diye buyurdu. Elini tut, seni bağlıyayım! dedim. Ebûl Bahterî: — «O beni kurtarmayı ısmarladı ise ben de onun maslahatını görüyorum. Lâkin Mekkeli kadınlar bilirler ki ben bağlanmak için el vermem. Sen de beni bırakmazsın. Her ne dilersen,… Read More »
Kureyş’in öldürülen kişilerinden biri de Ümeyye bin Halef idi. Abdurrahman bin Avf (R. Anh) der ki: — Cahillik devrinde Ümeyye ile benim aramda büyük bir dostluk vardı. Bana Abd-i Amr derlerdi. İslâm olunca Peygamber (S.A.V.) adımı Abdurrahman koydu. Bir gündü. Ümeyye bana rast geldi: — «Ben sana Abdurrahman diyemem. Çünkü Yemâme’de Müseylime’ye Rahman derler! Ben… Read More »
— Ey Mabudum. Her kim bizden akrabalığı, karındaşlığı kesmeye sebep oldu ise ve araya kötülük getirdi ise -ki kimse bilmez- sen onu helak eyle! Ebu Cehil, gerçekte ise, kendisine lanet yağdırmış, beddua etmiş oluyordu. Kâfirlerden de ilk meydana giren Utbe bin Rebîa olmuştu. Kardeşi Şeybe ve onun oğlu Velid de onunla birlikte ileri… Read More »
Asker birliği, sonra, o menzilden kalktı. Bedir mevkiine doğru ilerledi. Ashaptan iki kişi öne gönderildi. Bunlar kervandan haber sağlayacaklardı. Onlar BEDIR’e varınca bir kadının, arkadaşı bir kadınla konuştuğunu duydular. Birisi ötekine: — Yarın, öbür gün kervan buraya gelir. O iki haberci kadınlardan duydukları bu sözleri Resulullah (S.A.V.)’e haber verdiler. Hazret-i Muhammed (S.A.V.) gidince… Read More »
İsa (A.S.)’a gelince: İlâhî ve Kevnî mertebeler kâmil bir hale gelince, İlâhî emir, bundan sonra ölüleri dirilten ve bunun alâmetlerini izhar eden, bir Peygamber gelmesini gerektirdi. Böylece akıllı geçinenler insanın da ölüleri dirilttiğini anlamalı, Hak Teâlâ’nın ise ölüleri dirilttiğini inkâr etmemeliydiler. Nitekim Hak Celle ve Alâ Hazretleri şöyle buyurur: «Allah, böylece ölüleri diriltir.» (Bakara sûresi,… Read More »