Rivayet edilmiştir ki, Enes Bin Mâlik’in amcası olan Enes ibn-i Nadir, Bedir Gazası’nda bulunamamıştı. Kaçırdığı sevabı kazanmak için ashabdan bir topluluğa koştu: «Muhammed (S.A.V.)’in hali nicedir?» diye sordu: «İşittik, şehit olmuş!» dediler. Hemen feryada başladı: — «Ya siz niçin sağ duruyorsunuz?» dedi. Hemen eline kılıcını aldı. Düşmanın yönüne gitti. Yolda Sa’ahlemi Muaz’a rast… Read More »
Naklolunur ki, Âdemoğullarmın Seyyidi Muhammed (S.A.V.) çukur yere düşüp de İbn-i Kamiyye’nin: «Muhammed-i öldürdüm!» sözünden ve şeytanın nidasından Ashab (Allah hepsinden razı olsun) Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’den ümitlerini kesmişlerdi. Dört bölük oldular. Bir kısmı şehit oldu. Bir kısmı Uhud Meydanından uzaklaştı. Bir kısmı da dağ koltuklarında ve tepelerde gezerdi. Orada gizlendiler. Bir Taife de… Read More »
Naklolunur ki, İbn-i Kamiyye Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e bir kılıç sallamıştı. Talha (R. Anh) kılıcı yakaladı. İki parmağı, kesildi. Birisi şahadet, birisi orta parmağı idi. Başka bir rivayete göre Talha (R. Anh): — «Parmaklarından neden yaralandın?» diye sordular. O da şu cevabı vermişti: — Hakemi -ki onun oku yanlış sekmezdi- Hazret-i Resûlûllah (S.A.V.)’e bir… Read More »
Nakledilmiştir ki: — Hâceyi Alem, Resul-i Ekrem (S.A.V.) beş meluna beddua etmişti. Bunların beşi de bir yıla varmadan ölüp gittiler. Kimisi Uhud’da öldürüldü. Kimisi bir yıl tamam olmadan Cehennem’in derinliğine gittiler. Bunlardan birisi Abdullah bin Hümeyd-i Esedî’dir ki cenkte Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in üstüne at sürmüştü. Ebû Dücâne (R. Anh) bir kılıç vurarak onu… Read More »
Vakıdî der ki: «Hanzale o sırada Cümeyle bint-i Abdullah bin Selûl ile evlenmişti. O gecenin ertesi sabahı Uhud Cengi olmuştu. Hanzale, karısının yanındaydı ve ona yaklaşmıştı. Sabah olunca Hanzale, askerin ardından onlara yetişmeğe niyet etti. Cümeyle dört kişiyi şahit tutarak, Hanzale’ye: . — «Bu gece karımın bekâretine ben erdim!» sözlerini söyletti. Ona: —… Read More »
Siyer-i nebi bilginleri (Allahü Teâlâ hepsine rahmet eylesin) şöyle dediler: — Kureyş topluluğu Darünnedve’de toplanıp Seyyid-ül Beşer (insanların efendisi) Muhammed (sallallahü teâlâ aleyhi vesellem) hakkında karar aldılar ve bunun üzerine elbirliği edip yemin ettiler. Hak Teâlâ da bu kararı Habibi (S.A.V.)’e haber verdi. Bunların hilesini bozdu, batıl eyledi ve şöyle buyurdu: «Allahü Teâlâ Mekredenlere (hile… Read More »
Söylenmiştir ki: — İbni Kamiyye Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in üzerine kılıç savurmuştur. O melunun vuruşundan ve üzerindeki zırhların ağırlığından yana düştü. Gözden kayboldu. O melun bağırıp çağırarak, ordu içinde: «Ben Muhammed’i öldürdüm!» diye haykırdı. Şeytan da o cenk meydanında: «Muhammed öldürüldü!» diye feryat etti. Ebû Süfyan buna inanıp: «Muhammedi kim öldürdü?» diye, Kureyş’ten sordu. İbn-i… Read More »
Denilmiştir ki, kâfirlerden dört kişi biribiriyle antlaştılar ve Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’i öldürmeye ant içtiler. Bunlar, Abdullah bin Kamiyye, Utbe bin Ebû Vakkas, Abdullah bin Şahab-i, Züheri ve biri de Übeyy bin Halef‘ti. Kimileri de: — «Abdullah bin Humeyd-i Esedî de onlara katılmıştı!» dediler. İbni Kamiyye Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e o derece taş attı ki… Read More »
Kimileri: «Muhammed Mustafa (S.A.V.) Hazretlerine vahiy gelmezden önce, O, İsâ (A.S.)’m şeriatında idi.» dediler. Kimileri de: — «İbrahim (A.S.)’ın şeriatında bulunuyordu!» dedi. Gerçeği budur ki İbrahim (A.S.)’ın şeriatında idi. Peygamber (A.S.) dedi ki: — Cebrail (A.S.) bana geldi: Hak Teâlâ buyurdu ki, dedi: «Bir kişinin İslâmlık içinde saçı ağarmış olsa, ben ona azap etmeye utanırım!»… Read More »
Nakledilmiştir ki, bir bölük şerir Seyyidil Ebrâr (S.A.V.)’e kastet¬tiler. Peygamber (S.A.V.) mübarek yüzünü îmam Ali’ye çevirip: — Yâ Ali, diye buyurdu. Bunların şerrini benden uzaklaştır. Hazret-i İmam Ali (R. Anh) da canla karşı durup onları defetti. O halde iken Cebrail (A.S.) gelerek: — Yâ Resûlâllah, dedi, bu iş İmam Ali’den Yüce bir civanmertliktir. O… Read More »