Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in hastalığı artıp şiddet bulunca Ashab-ı Kiram mübarek hücresinde toplandılar. Resulullah (S.A.V.): — Divit ve kâğıt getirin! Size vasiyet edeyim ki benden sonra kötü yola düşmeyesiniz! dedi. Bu zaman ashab fikir ayrılığına düştüler, kimisi: — Resulullah (S.A.V.)’in buyruğu ile amel etmek gerektir! dediler. Kimileri de: — Bu söz hastalık demlerinde söylenilen… Read More »
Şöyle de söylenilmiştir: — Hastalık şiddetini arttırınca Hazret-i Muhammed (S.A.V.): — Bana kızım Fâtımatüz Zehra gelsin! dedi. Fatıma (Allah ondan razı olsun) hemen geldi. Peygamber (S.A.V.) onu göğsüne doğru çekti. Sonra kulağına bir şey söyledi. Fatıma ağladı. Yine kulağına bir söz fısıldadı. Hazret-i Fatıma bu sözlerden sevinç duydu. Bu hadisi rivayet eden Ayşe… Read More »
Bişr bin Bera bin Mağrudun anası der ki: — O Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in hastalığında evine vardım. Sıtma tutmuştu. Harareti haddi aşkındı. Kendilerine: — Yâ Resûlâllah! dedim. Ben hiçbir zaman böyle bir zahmet, ıstırap görmedim. O da şöyle buyurdu: — Benim sıtmam çetindir, serttir! Bu da sevabımın ziyade olmasından ötürüdür. Ey Ümmül Besâsâ! Halk… Read More »
Ebû Said-i Hudrî’den (Allah ondan razı olsun) şöyle rivayet edilmiştir: — Ben Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in huzuruna vardım. Üstü, bir kadife ile örtülüydü. Sıtmanın ateşi o kadifeden dışarı çıkıp fışkırdığı sanılırdı. Elimizi mübarek tenine dokunduramıyorduk. Şaşırdık. Resulullah (S.A.V.): — Belânın en şiddetlisi peygamberlerin başına gelir! Ama nebilerin belâya sevinmeleri sizin verilen bir hediyeye sevinmenizden… Read More »
Muhammed (S.A.V.) ölüm hastalığında o kadar ıstırap çekti ki daima döşeğinde sağa, sola döner, dururdu. Hazret-i Ayşe (Allah o hatundan razı olsun) dedi ki: — Yâ Resûlâllah! Eğer bizim başımıza bu hal gelseydi, ona gazap olmuştur! derdik. Resulullah (S.A.V.) ona şu cevabı verdi: — Yâ Ayşe! Hastalık bana güç, çetin olarak geldi. Her… Read More »
Abdullah bin Mes’ud (Allah ondan razı olsun) der ki: — Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’i görmeğe gittiğim zaman kendisini sıtma tutmuştu. Ateşi sıcaklığı o kadar artmıştı ki mübarek vücuduna elimi dokunduramadım. O zaman: . — Yâ Resûlâllah! dedim. Sıtma size çok hararet vermiş!..O da şöyle buyurdu: — Sizden iki kişinin sıtması kadar var!.. Ben de:… Read More »
Ayşe-i Sıddıka (Allah ondan razı olsun) der ki: — Resulullah (S.A.V.)’in marazı Meymune’nin evinde oldu. Onun nöbet günüydü. Oradan benim evime geldi. Bana da başağrısı gelmişti. Ben: — Ah başım! dedim. Hazret-i Resulullah (S.A.V.): — Yâ Ayşe! dedi. Eğer Ahiret’e gidersen sana ne zarar olur ve ben seni teçhiz ve tekfin ederim. Namazını… Read More »
A’lâmül vera (Halkın ileri gelenleri) adlı kitapta şöyle zikredilmiştir: — Peygamber (S.A.V.) mübarek vücudunda rahatsızlık hissettiği zaman ki sefer ayı sonralarında cumartesi ya da perşembe günüydü, Ali’nin (Allah ondan razı olsun) elinden tuttu. Ardında ashaptan birçok kişi ile Baki mezarlığına vardı. Kabir ehline selâm verdi. Bir uzun konuşma yaptı. Sonra ashaba dönerek… Read More »
Bu da Ayşe-i Sıddıka’dan (Allah o hatundan razı olsun) nakledilmiştir: — Bir gece Resul Hazretlerine, Baki mezarlığında yatanlar için mağfiret dilemesi emrolundu. O mezarlığa vardı. İstiğfarda bulundu. Sonra geri geldi. Uykuya vardı. Fermân-ı İlâhî yeniden gelerek: — Yâ Muhammed, Uhud’a var! Şehitler için mağfiret dile! diye buyurulmuş, Resulullah (S.A.V.) de Uhud’a gidip geldi.… Read More »
Bu rivayet de Abdullah bin Mes’ud (Allah ondan razı olsun) Hazretlerindendir. O şöyle demiştir: — Bir ay önceden Peygamber (S.A.V.) bize haber vererek Ashabının ileri gelenlerini Hazret-i Ayşe’nin evinde topladı. Bize bakıp bakıp o kadar ağladı ki mübarek yüzü gözyaşları ile doldu. Sonra şöyle buyurdu: — Merhaba ey Ashab-ı güzîn! Hepinize merhaba! Allahü… Read More »