PEYGAMBERİMİZ ve dostları bir gün, güçlü kuvvetli sağlığı yerinde bir adam gördüler. Peygamberimizin dostlarının dikkatini çekti adamın gücü, kuvveti. Dostlarından bazıları dediler: “Ya Resulullah! Keşke şu adam Allah yolunda çalışıyor olsaydı. Gücünü kuvvetini bakileştirseydi. Belki bu güç ve kuvvetle Allah yolunda ne hizmetler yapabilirdi.” Hikmet peygamberinin, dostlarına cevabı şu oldu: “Eğer bu adam küçük çocuğu… Read More »
– Yabancı erkeklerden başka kimsenin bulunmadığı yerde bir kadın; yabancı kadınlardan başka kimsenin bulunmadığı bir yerde bir erkek öldüğü takdirde: Hanefî, Malikî ve Şafiî mezhebindeki sahih görüşe göre bunlar teyemmüm ettirilir. Hanbelî’de iki rivayet vardır: Birisi teyemmüm ettirilmesi diğeri ise yıkayıcı eline bir bez parçası sararak (cenazeyi) yıkar. Bu ikinci rivayet Şafiî’de de vardır. Evzaî yukarıdaki… Read More »
O, ÇOCUKLARININ ELLERİNİ TUTTU. O, çocuklarının sevgilerini tuttu. O, çocuklarının kalplerinden tuttu. En önemlisi O, çocuklarının imanlarını tuttu. Öyle tuttu ki Fatıma’sı için dedi: “Kızım Fatıma’nın kalbini ve azalarım, Allah imanla öyle doldurmuş ki, Allah’a itaat için kendisini bütün meşguliyetlerden uzak tutmaktadır.” Fatıma’sına “kızım şöyle dua et” tavsiyesinde bulundu. Yani Rabb’ini böyle tanı. Ondan böyle… Read More »
– Âlimler ölümü çokça anmanın müstehap olduğunda ve malı olan ve/a vasiyete muhtaç olan kimseye sağlıklı iken vasiyet etmesinin müstehap olduğunda icma etmişlerdir. – Mezhep imamları bir kimsenin ölmesinde kesin kanaat hasıl olduğunda kıbleye döndürülmesinde ittifak etmişlerdir. – Malikî, Şafiî ve Hanbelî mezheplerinde meşhur olan insan ölmekle (necis) pis olmaz. Ebu Hanife’ye göre necis olur.Yıkanınca… Read More »
YİNE BİR AYRILIKTAN DÖNMÜŞTÜ. Her zamanki gibi ilk uğrak yeri Fatıma’smın eviydi. Ona gitti. Yavrusunu görmeye. Ayrılık günlerinin hasretini gidermeye. Fatıma da vuslatı soluklayacaktı. Hasret ateşini, o gül yüzü görmekle söndürecekti. Heyecanla bekledi sevgili babasını. Sevgili baba gelmişti Fatıma’sının evine. Torunları Haşan ve Hüseyin’i dışarıda oynuyordu. Çocukları sevdi, ama içeri girmeden ayrıldı. Hz. Fatıma’nm yüreğine… Read More »
KARA BAHTLI KIZLAR doğuyordu sıcak çöllerde. İstenmeyen bebekler. Doğumları ailelerinde utanç kabul edilen masum yavrucaklar. Kızı olduğunu haber alan babaların kederi yüzlerine vuruyordu. Kararan yüzlerin gerisindeki beyinler, hemen bu yavrudan kurtulacakları anın planlarını yapıyordu. Zavallı bebekler, meçhule gidişin ilk adımlarını atmış oluyorlardı doğumlarıyla. Sıcak kumlara gömüleceği ana kadardı aldığı minik nefescikleri… Bu zavallı yavrucakların yüzünü… Read More »
EĞİTİMİN KAYNAĞI RABB’DEN gelmişti peygamber ailesinin manevi kirlerden arınması isteği. Günahların onlardan giderilip, tertemiz olmaları istendi. Rabb’imiz böyle istiyordu. Diyordu ki: “Ey Ehl-i Beyt! Allah sizden bütün günahları ve manevi kirleri gidermek istiyor.” Peygamberimiz, Rabb’in emrini aldıktan sonra her sabah namazı kızı Fatıma’nın kapısına gitti. Tam altı ay sürdü bu gidişler. Altı ay boyunca Fatıma’yı,… Read More »
EŞİYLE BİR SORUNU VARDI Hz. Rukiye’nin. Konuşmak, derdini birilerine anlatmak ihtiyacı duydu. O kapıya koştu. Evine. Baba ocağına, babasına… Her genç kızın evlendikten sonra yaşadığı problemlerde akıllarına gelen o ilk kapıya. Çözüm kapısı görülen o kapıya. Kimi zaman da sığınak olan o kapıya… Gitti Rukiye bu düşüncelerle o kapıya… Bazen aileler, genç kızların bu rahatlama… Read More »
İmanın sözlük manası: “Mutlak tasdik ve kabul” demektir. Tasdîk, tereddütsüz inanmak ve kesin kabul etmektir. îmânın sözlük ma’nâsmda; “Kötü âkibetten (gelecekten) emîn olma, kendisini güvende hissetme, emniyet ve güven içinde olduğuna kuşkusuz inanma anlamı” vardır. îmân kelimesi; “emn: elif,mim,nun” kökünden alınmıştır. “emn”, emîn olma, güvende olma anlamında; korkunun zıddı ve karşıtı bir kelimedir. îmânın sözlük… Read More »
Peygamberim uludur, Abdullah’ın oğludur Güzel adı; Muhammed yolu; Allâh yoludur. Annesi Âmine, Nûr yağdı cân evine; Gördü tatlı rüyalar, İmrendi gök, zemine. Hak, dindirir her yası, dedesiyle amcası, Hemen kanat gerdiler, büyüdü gül goncası Kırk yaşma değince, Peygamberlik verildi, Allâh birdir! deyince, putlar yere serildi! Herkes kördü, sağırdı, Gelin! diye bağırdı Hakkın doğru yoluna, insanları… Read More »