Uhud Cenginde Birinci Olay

    Bu, Ebû Âmir Rahib’in fışkının zikridir. Denilmiştir ki, bu kimse kâfirler arasından ortaya çıktı. O, fasıkm biriydi. Elli kişi de ona uymaktaydı. Onlarla İslâm ehline karşı durdu. Onları taş ve oka tuttu. Ve:
— «Ben Ebû Âmir Rahib’im!» dedi. Müslümanlar:
— «Sana Merhaba yok ey fasık!» dediler. Kureyş’ten nice gençler onunla birlikteydi. Müslümanlara durmadan ok ve taş yağdırdılar.
Müslümanların da bir bölüğü bu hareketlere ok ve taşla cevap verdiler. Sonunda Ebû Âmir RAHİB ve yardımcıları darmadağın edildiler. Geriye kaçtılar.
Ebu Amir, Râhib, bu zâlim kişi Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’i Peygamberliği gelmeden önce alâmetiyle haber vermişti. Fakat, Resulullah (S.A.V.)’e Peygamberlik gelince o sözlerinden döndü.
— «Gerçekten böyle bir peygamber gelecektir ama, o, sen değilsin!» dedi.
Denilmiştir ki Ebû Amir önce Mekke’ye gelip Resulullah (S.A.V.)’e şöyle sormuştu:
— «Bu senin getirdiğin din nasıl bir dindir?» Peygamber (S.A.V.) de:
— «Allah’ın TEK, BİR olduğunu bildiren bu dindir!» diye buyurdu. Ebû Amir:
— «Sen bu dine nice nice şeyler soktun. Oysa Hanîf dininde yoktur onlar!» dedi.G)
Peygamber (S.A.V.) de:
— «Ben milletime uygun getirdim!» dedi. Amir de: — «Hak Teâlâ seni gurbette öldürür!» diye beddua edince Resulullah (S.A.V.) de:
— «Allahü Teâlâ o türlü ölümü yalan söyleyene verir!» demişti. Nitekim, o fasık Ebû Amir bir Rum kâfiri ilinde yapayalnız ve kimsesiz olarak canını Cehenneme ısmarlamıştı. (Allah lanet eylesin.)