Resûlullah (S.A.V.)’i duadan sonra hafif bir uyku bastırdı. Çardağına girdi. Bir lâhza sonra dışarı çıktı, ve: — «Müjde yâ Ebâbekir! İlâhî imdat yetişti. Bin melek ile Cebrail (A.S.) İslâm askerinin önünde saf çekti. Bin melek de İsrâfil (A.S.) ile sağda ve bin melekle Mikâil (A.S.) solda hazır oldular. Sarıklarına alâmetler koymuşlar. Bellerine kuşak bağlamışlar!»… Read More »
Kureyş, Bedir’e doğru ilerleyince Utbe ve Şeybe üstlerinden zırhlarını çıkarmışlardı. Onaracaklardı. Taifte bulundukları bir sırada ikisinin de kölesi ve bağ içinde Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e iman getiren. ADDAS onların halini düşünmüşken iki taraf karşılaştı. Addas’ı gören Utbe ve Şeybe: — Hani Taif Bağında kendisine üzüm gönderdiğimiz adamı bilir misin? dediler. — Bilirim, ne oldu? —… Read More »
İmran’ın karısı demişti ki: «Yarabbi, karnımda taşıdığımı yalnızca senin hizmetine adadım. Adağımı kabul buyur. İşiten ve bilen Sen’sin.» Mukatil (R. Anh) der ki: — Hazret-i Meryem’in anası Hanne, İmran’m karısı Fakuza’nm kızıydı. Hazret-i Meryem İmran’ın kızıdır. Ve İmran da Mâsân’ın oğl udur. Ve Mâsân da Süleyman (A.S.)’ın oğullarmdandır. Hanne, İmran’dan gebe kalınca dedi ki:… Read More »
Kâ’bül Ahbâr (R. Anh) Hazretleri dedi ki: — Süleyman (A.S.)’m iki oğlu vardı. Birinin adı Rehib’am idi. Birinin adı da İmrân’dı. Zekeriyâ (A.S.), Rehîb’am neslindendi. Yâni Süleyman (A.S.)’ın oğlunun oğullarındandı. Zekeriya (A.S.)’m karısının adı Elyasa idi. Ve Imrân’ın karısının adı Hanne idi. Zekeriya (A.S.)’a peygamberlik gelmezden önce kendisi dülgerlik yapardı. Ve Beytül Mukaddes’e gider,… Read More »
İsrailoğullan Peygamberlerinden birisi olan Dâniyal, Hazret-i Dâvûd soyundandır. Hazret-i İsa’nın doğumundan 606 yıl önce henüz bir çocukken Bâbil Hükümdarı Buhtunnasır tarafından esir edilen İsrailoğullan arasında bulunuyordu. Binlerce tutsak arasında o da Bâbil’e götürüldü. Çok bilgin ve gaipten haber veren bir kişi olduğundan düşman hükümdarın sarayına alınmıştı. Çok rüyalar, yorumlayan, her yorumu gerçek… Read More »
Hz. Yakub’un Yaşı 140ıncı Yılına Ermiştir Artık Hz. Yakub’un yaşı yüz kırkı bulmuştu. Ölüm günleri yaklaşmaktaydı. Kendisi bunu anlayınca Hz. Yusuf’u yanına çağırdı: — Oğlum! dedi. Atamın diyarından senin ülkene geleli tam onyedi yıl oldu. Bana karşı gösterdiğin şefkatle lütuf buldum. Şimdi elini oyluğumun altına koy, şu dileğimi dinle. Bana karşı yine iyilik severlikte ve… Read More »
Acıklı baba her gün ağlıyordu. Hüzün dolu gözleri dola dola ağlıyordu hem! O gözler görmez de olmuştu. Yüreğini kaygı, sıkıntı ve acı doldurduğu halde onları gizlemesini bilmişti yine: Dokuz çocuğu babalarına: — «Allah aşkına söyle! Sen Yusuf u ana ana aklını kaybedip ölüp gideceksin?»dediler. Hz. Yakub: — «Ben hüznümden, kaygımdan ancak Yüce Allah’a şikâyet ediyorum.… Read More »
Ebul Âs oğlu Rebi, Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in güveğisi idi. Hatice (R. Anha)’nın da kız kardeşinin oğlu idi. Çok malı vardı. Emanet ve din işleriyle şöhret kazanmıştı. Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e henüz peygamberlik gelmeden önce Zeyneb (R. Anha)’ı, annesi Hatice (R. Anha) ona nikahlamıştı. Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e risalet emri gelince Hazret-i Hatice ve kızları iman… Read More »
Bedir yenilgisinden sonra Hakim bin Hizam Mekke yolunu yayan almaya başlamıştı. Abdullah İbni Avvâm ile kardeşi Abdurrahman’a erişmişti. İkisi de bir deveye binmiş gidiyorlardı. Abdurrahman kardeşi Abdullah’a: — «Sen deveden in Hakim binsin!» dedi. Abdullah, topal bir kimseydi: — «Kardeş benim özrümü biliyorsun!» dedi. Abdurrahman da: — «Bu adamın devemize binmesi bize faydalı… Read More »
Esir olan Kureyşliler Ebû Bekir (R. Anh)’a bir elçi yolladılar: — «Sizle biz akrabayız. En uzak bulunmamız size ötekilerden daha yakındır. Sahibine (yani Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e) yalvar bize ihsanda bulunup ipten bizi azâd eylesin. Ya da can akçesi, fidye kabul etsin! Bizim kanımızdan vaz geçsin!» dediler. Hazret-i Sıddık (R. Anh) bu sözleri kabul… Read More »