İsmail (A.S.)’a gelince: Allah’ın sevgisi İbrahim (A.S.)’da zahir olunca Hazret-i İbrahim de ruhunu saçtı, kendisini muhabbet yolunda od’a, ateşe attı. Bundan sonra iki peygamber zuhura gelmesi İlâhî emrin bir iktizası oldu. Bu peygamberlerden biri cömertçe ruh saçışına mazhar olmalıydı, bu da İsmail (A.S.)’dır. Birisi de nefsi cömertçe saçmağa mazhar olmalıydı ki o da İshak (A.S.)’dır.… Read More »
Medine ulularından Evs ve Hazreç kabilesinden nice kişi gazaya gitmeyip sözlerinden dönmüşlerdi. Özür dilemek için Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’e karşılayıcı çıktılar. Ravha’da eriştiler ve özürleri kabul edildi. Bunlardan birisi de Useyd bin Hudeyr idi. Dile gelip: — Yâ Resûlâllah, dedi. Allah’a hamdolsun ki düşmanlarından intikamın alındı. Vallah! değişme yapamayacağımızı sanmıştım. Ama cenkte geri de dönülemezdi!… Read More »
İbrahim (A.S.)’a gelince: Takdis, tevhid, tenzih ve tefrid (Allah’ı BİR olarak tanıtmak) ile Hak Teâlâ’nın Rububiyet mertebesi tamam olduktan sonra, Allah’ın Muhabbetinden İbrahim Halilullah zahir oldu. Ve Nemrut, dünyaya nefsi ile bağlanışı sebebiyle İbrahim (A.S.)’la kavgacı oldu. Onu: «Peygamber midir veyahut yalancı mıdır?» diyerek tecrübe için od’a, ateş’e attı. Oysa Nemrud’un ateşi İbrahim (A. S.)’a… Read More »
Amr, esir dağıtımında Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in hissesine düşmüştü. Ve onu Hazret-i Ali (R. Anh) esir almıştı. Bir müddet hapiste yattı. Kureyşliler Ebû Süfyana: — «Oğlunun fidyesini Medine’ye gönder, kurtulsun!» dediler. Ebu Süfyan: — .«Bir oğlum Hanzale öldürüldü. Birine de fidye versem, Hanzale’nin kaybolduğu gibi, malım da elden gider!» dedi. Oğlu da hapiste kaldı… Read More »
Salih (A.S.)’a gelince: Rububiyet mertebesi önceki üç peygamberlerle takdis, tenzih ve tevhid ile tecelli eyledikten sonra Hak Teâlâ’nın Zâtî isimlerinden bir isim icat etmek gerekti. Hak Teâlâ Hazretleri Bedi’ kudretini onda gösterdi. Akıl ve zikri Allah’ın sıfat ismi nurlarından Muhsi (sayıcıdır) oldu. Çünkü Salih (A.S.) üç günde kavmini helak olsun diye ihsan eylemişti. Gün saydırmıştı.… Read More »
Din bilginleri rivayet ederler ki: Bedir günü Müslümanlar üç bölük olmuşlardı. Bir bölük Habîbullah (S.A.V.)’i korumak için ayrılmışlardı ve mübarek çardağın çevresini dolaşıyorlardı. Bir bölüğü Kureyş kâfirleriyle cenkteydi. Bir bölüğü de ganimet malları ve silâhları toplayıp esirleri muhafaza ederlerdi. Her bölük kendisine ganimetten çok mal düşeceği kanısındaydı. Fakat cenk edenler: — «Asıl hak… Read More »
Hûd (A.S.)’a gelince; Allahlık, Rübûbiyet mertebesi, İdris (A.S.)’ın takdisinden ve Nûh (A.S.)’m tenzihinden sonra tamamlanınca, Allah’ın BİR’liği zahir olmuştu. Bundan sonra Hûd (A.S.) da kavmini Allah’ın BIR’liğine davet eyledi. Hûd (A.S.)’ın hakikati ve ruhu Allahü Teâlâ’nın Zat nurundandır. O isim de Mümin’dir. Aklı ve kalbi de Allah’ın sıfat isimleri nurundandır ki o isim de Kahhar’dır… Read More »
Abdurrahman bin Avf (R. Anh) şöyle nakletmiştir: — Zen Bedir’de cenk ederken Ansar’dan iki civanın ortasmdaydım. «Ne olaydı iş gören iki pehlivanın ortasında olsaydım!» dedim. O iki civan bana: — «Ey amca, Ebû Cehil’i bilir misin?» dediler. — Ben: — «Evet, biliyorum!» dedim. Onu neyleyeceksiniz. Cevap verdiler: — «İşittik ki Resûlullah (S.A.V.)’e çok… Read More »
Nuh (A.S.)’a gelince, O’nun kavmi Ehl-i Teşbih — Allah’ı bir şeye benzetme ehli olup putlara taptılar. Hak Teâlâ Hazretleri, Nuh (A.S.)’ı onları din yoluna çağırmak için gönderdi. O da kavmini Allah’ı tasdike ve O’nu tenzihe davet etti. Hak Celle ve Alâ Hazretleri zatında, sıfatlarında, efâlinde (işlerinde) her suretten ve bir şeye benzetişten, teşbih olunmaktan tenzih… Read More »
Müslümanlarla, yani Allah’ın BİR’liğine inananlarla Allah’a ortak koşanlar cenge başlayıp biribirinin üzerine hamle edince Asım bin Ebî Avf-ı Sehemî Kureyş saflarında bir sırtlan haline gelmişti. Yüksek bir sesle: — «Ey Kureyş topluluğu!» diye haykırdı. Akrabalığımızı kesen ve topluluğumuzu dağıtan kimseden intikam almayınca cenkten el çekmeyin. Eğer o kişi kurtulursa ben kurtulmayayım. Ya onu… Read More »