Ebu Meryem el-Ezdî (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
“Ben, (günün birinde) Muaviye’nin yanına girmiştim. (Bana:)
– ‘Ey filanca kimsenin babası! Seni (buraya) getiren şey nedir?’ diye sordu. Araplar, bu sözü, (bir kimsenin gelmesiyle çok sevindikleri zaman) söylerlerdi. Ben:
– ‘(Rasulullah’tan) bir hadis duymuştum da onu sana haber vereceğim’ dedim. Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)”i:
– ‘Yüce Allah, müslümanların idaresini bir kimsenin eline verir de, o kimse müslümanların ihtiyaçlarını, sıkıntılarını ve zaruretlerini dinlemekten geri durursa, Allah’ta o kimsenin ihtiyacını, sıkıntısını ve zaruretini dinlemekten geri durur’ buyururken işittim’ dedi.
Bunun üzerine Muaviye, (Ma’dîkerib’ten bu hadisi işittikten sonra) halkın ihtiyaçlarını (dinleyip tesbit etmek) üzere bir adam görevlendirdi.”
(Ebu Dâvud, Cihad 12-13 (2948). Ayrıca b.k.z: Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübrâ, 10/174 (20258)