Çocuğun benliği eşyaya dokunabildiği, eşyanın işlevlerini öğrenebildiği kadar güçlenir. Eşyalar arasındaki ilişkiyi, eşyayla olaylar arasındaki bağı çözdükçe zihinsel gelişimi hızlanır. Eşyayı farklı duyularla kavradıkça duyusal gelişimi sürer. Bir tek eşyayla uzunca zaman geçirdikçe onunla duygusal bir bağ kurar. Ve eşyanın ruhuna erişir çocuk… Eşyaya nüfuz edebilen çocuk güçlü bir ruha sahip olur. Eşyaya nüfuz edebilmek… Read More »
Doğal ebeveynler çocuklarını koşulsuz severler. “Sen beni sevmesen de ben seni seviyorum” diyebilirler. Her türlü kaygıdan uzak bir biçimde koşulsuzca çocuklarına tebessüm edebilirler. Çocuk, anne babasının kendisine duyduğu sevginin her koşulda devam ettiğini fark ederse duygusal gelişimini sürdürebilir. Çocuklar bazen ebeveynlerine küserler, kızarlar. Henüz problem çözme yetenekleri yeterince gelişmemiş olduğu için tepkilerini yanlış biçimde ortaya… Read More »
Çocuk için bir an’ı güzel kılan şey o an’ın birlikte yaşanmış olmasıdır… O an ı yaşamaya sürüklenmiş olması değil. Çocukla yapılacak bir şeye karar verirken, çocuk da yapılacak işte söz sahibi olmak ister… Yapmak zorunda bırakılmak değil, karar alma sürecine katılmak ister. Başkasının götürdüğü bir yere değil, kendi seçtiği yere gitmek ister. İnsan ancak kendinin… Read More »
Doğal ebeveyn, sekine ile yaşanarak elde edilen bir yetenektir.. Sekine, yavaşlık, sakinlik, içsel derinlik elde etme becerisidir… Anne babalar, kendi içlerinde derinleşebildikleri kadar çocuklarıyla içsel bir buluşma yaşarlar… Çocuğu ile içsel buluşma yaşayan anne babalar ebeveynlikten keyif alır… Böylesi ebeveynlerdir ancak çocuklarının çocukluk dönemlerine “şahitlik” edebilenler… Ve böylesi ebeveynler için çocukla baş etme çabası değil,… Read More »
Ebeveyn olabilmenin en zor yanı, neyin doğru neyin yanlış olduğunu bildiği halde çocukların yaptıkları hatalara müdahale etmeden onları tebessümle seyredebilmektir. Çocuğun doğru ve yanlışa dair bilgisi sınırlıdır. Sadece elinde tuttuğu bilgilerden yola çıkarak davranır, var oluşunu sürdürür çocuklar… Gelişiminin doğal bir parçası olarak da hatalar yapar. Hata yapmak, bir kusur değil, yanlış yapıldığında ne olacağına… Read More »
Çocuk normal bir ruhla dünyaya gelir… Çocuğun anormal olduğunu düşünmek, onun erken yaşta terbiye edilmesi için tedbir alınması gerektiği yanılgısını oluşturur… Halbuki, çocuğun tek eksikliği yaşama dair tecrübeleridir… Ebeveynin yapması gereken şey de çocuğa henüz yabancısı olduğu yaşam hakkında rehberlik etmektir… Doğru rehberlik, ancak ihtiyaç anında sunulan yardımla mümkündür… Henüz çocuğun ihtiyacı oluşmadan sunulan yardımlar,… Read More »
Değersizlik duygusu içindeki kişinin en büyük uğraşı değer görme çabasıdır. Değer görme arayışı, değerli bir kişiden takdir bekleme yanılgısını oluşturduğu gibi, bazen de, karşıdaki kişinin değerini düşürerek kendini değerli hissetme yanılgısını körükler… Böylesi ebeveynler, kendilerini çocuklarıyla kıyaslar, kendi çocukluk yıllarında ne kadar başarılı, ne kadar tertipli düzenli, ne kadar azimli ve çalışkan olduklarını vurgularlar… “Ben… Read More »
Çocuk yetiştirmek bir davranış değiştirme eğitimi değildir. Çocuğun duygusal olgunluk seviyesine erişmesine, duygusal yapılanmasının zarara uğramamasına, kendi gibi olabilmesine imkân oluşturmaktır. Sadece davranışa odaklanan anne babalar cezayla sonuç aldıklarını düşünürler. Oysa ceza alan çocuğun kaybettiği duygular kazandığı davranıştan çok daha dramatiktir. Ödül ya da cezayla davranış değiştirmek pratik bir çözüm olarak görünebilir. Ancak her davranış… Read More »
Bastırılmış duygular insanı ancak belli bir yere kadar götürebilir. Bastırılan duyguların içeride oluşturduğu patlama ve gerginlikler bir süre sonra kişiyi agresif hale getirir. Ya da artık dışarıda yeneceği bir şey olmadığını fark eden kişi kendi kendine hırçınlaşarak depresif olmaya başlar. Duygularını yaşaması engellenen çocuk, kendisini ifade eden eylemlerden uzaklaştığı için sürekli duygularına baskı yapmak zorunda… Read More »
Çocuğun bozulmamış ruhu duruluk, saflık ve samimiyetten hoşlanır. Sevdiği insanın zihninin arka planında bir şey olması çocuğu tedirgin eder. Ve çocuk yetişkini hisseder… Duygularını da, düşüncelerinde saklı tuttuğu gizli yanları da… Yetişkin ne kadar doğal olursa çocuk kendini o kadar güvende hisseder… Çocuğa güven ve emniyet vermeyen yetişkinin çocuğu çok sevmesi, çocuk için anlamlı değildir.… Read More »