Çocukların yaşı ve gelişim düzeyi davranışın niteliğini belirlemede en etkili faktördür. Bazı davranışlar kendi doğal süreci içinde normaldirler. Örneğin 3 yaşında bir çocuğun tuvalet eğitimiyle ilgili sıkıntılar yaşaması normalken, aynı durum 10 yaş çocuğu için anormal karşılanmaktadır.
Sürekli Davranışlar
Bu, belli bir davranışın çocuk tarafından ısrarla yapılması ve uzun süre devam etmesi anlamına gelir.
Kültürel Faktörler
Normal dışı davranışların oluşmasında etkili olan durumlardan biri de kültürler etkenlerdir.
Davranışın Yoğunluğu
Yine yaşla yakından ilgilidir ve örnek olarak 4-5 yaş çocuklarında görülen öfke ve hırçınlık davranışları verilebilir. Bu yaş çocukları için son derece normal olan bu davranış eğer kendine zarar verme veya saldırganlaşma haline dönüşürse bu anormal bir davranış olarak değerlendirilir.
Cinsel Rolün Etkisi
Genel olarak erkeklere uygun olarak görülen bazı davranışların kızlarda görülmesi ya da kız çocuklarına özgü tavırların erkek çocuklarda görülmesi de anormal davranış tipi olarak görülebilir.
Anormal Davranış Gelişimi
Toplum içinde genel davranış kalıplarının sınırlan dışında kalan davranışlar anormal davranışlar olarak görülürler. Bazıları çocukların gelişimsel dönemlerine özgü sorunların yerleşmesine bağlı bozukluklar olabilirken bazıları gerçekten de psikiyatrik özellikler taşıyabilirler. Bu nedenle ailelerin erken zamanda uzmanlara başvurmaları ciddi olarak önem taşır. Problemin kaynağı kadar doğru teşhisin de çözüme giden yolda belirleyici bir etken olduğu bilinmelidir.
Anormal davranışların gelişimi çocukların her hangi bir yaş diliminde ortaya çıkabilir. Bu bozukluğu düşündüren davranış eğilimleri genellikle bir duruma karşı tepkisel bir karşılık olarak düşünülmelidir. Çocuklar büyürken sosyal bir çevrenin içinde büyüdükleri göz önünde bulundurulsa aile de bu çevre içinde kabul edilmelidir. Olumlu çevrenin çocuk üzerindeki etkileriyle olumsuz bir çevrenin etkileri doğaldır ki farklı sonuçlar doğuracaktır. Sağlıklı oluşturulmuş bir çevre içinde büyüyen çocuk karşılaşabileceği güçlüklerle başa çıkma becerilerini geliştirerek, kendi yaşam deneyimlerini oluştururken, böyle bir çevreden mahrum kalan çocuk her şeyden önce güven ve sevgi eksikliği duygularıyla gelişecektir. Sevilmediği, ilgi gösterilmediği duygusuyla büyüdükçe, bu ilgi eksikliğini gidermek amacıyla farklı davranışlar içine girecek ve bu da toplum içinde uyumsuz bir insan olarak öne çıkmasına neden olacaktır.