Zeyd ibni Sabit’den -radıyallâhu anh- rivayet edildiğine göre, şöyle demiştir:
“Bana isabet eden uykusuzluktan Resülullah -sallallâhu aleyhi vesellem-’e şikâyet ettim de, bana dedi ki şöyle söyle:
“Allâhumme ğâiretu’n-nücûmu ve hedeeti’l-uyûnu ve ente hayyu’n- kayyumun. Lâ te’huzuke sinetün ve lâ nevmün. Yâ hayyu yâ kayyûmu, eh d i’leylî ve enim aynî.”
(Allah’ım, yıldızlar battı, gözler uyudu. Sen ise Hayy’sm, Kayyum’sun, Seni ne uyku tutar, ne de dalgınlık. Ey Hayy ve Kayyum (Allah)! Gecemi sakin yap ve gözümü uyut)” Ben bunu söyledim de, Aziz ve Yüce olan Allah, içinde bulunduğum şeyi (sıkıntı ve uykusuzluğu) giderdi.)
Muhammed ibni Yahya ibni Habbân’dan rivayet edildiğine göre, “Halid ibni Velîd’e -radıyallâhu anh- uykusuzluk isabet etti de bunu Peygamber -sallallâhu aleyhi vesellem-’e şikâyet etti. Peygamber de ona, uyuyacağı zaman, Allah’ın gazabından, kullarının şerrinden, şeytanların vesveselerinden ve onların hazır bulunmalarından Allah’ın Kur’an’ına sığınmasını emretti.” Bu hâdis Mürsel’dir ve Muhammed ibni Yahya tabiîdir.