Bütün çocukların sevgiye ihtiyacı vardır ama hiçbir çocuğun abartılmış sevgiye ihtiyacı yoktur. Abartılı sevgiye alıştırılan çocuktan sevgiyi kesmeye çalışmak işi çatışmaya çevirir. Ebeveynler çocuklarının doğal ihtiyaçlarını doğal bir şekilde karşıladıkça çocuklarının sakin ve dingin bir hale büründüğünü görürler. Abartılmış ebeveynlikten kaynaklanan duygular çocuğa fayda vermez, çatışmayı artırır. Pedagojide temel kural çocuğun ihtiyaçlarını vaktinde ve yeterince… Read More »

Annenin çocuğun duygu dünyasının uyarılmasındaki rolü vazgeçilmezdir. Şefkat, merhamet, sevgi, empati, sıcakkanlılık, sevecenlik, güler yüzlülük, ince detayları fark edebilmek anneden edinilen özelliklerdir. Fakat bu duyguların sınırsızlığı yaşam içinde insanı zarara sokabilir. Duygulara sınır koyabilmekse babadan edinilen bir kazanımdır. Babanın asli rolü çocuğa kararlılık, irade kullanımı, zorluklara direnç gösterebilme, sıkıntılara göğüs gerebilme modeli oluşturmaktır. Bu yeteneklere… Read More »

İnsanın içinde onun hayata dair yönelişlerini belirleyen bir iç kılavuz vardır. Kimi çocuk müziğe her şeye olduğundan daha fazla ilgi gösterir. Kimi bedensel faaliyetlerde iyidir. Kimi derin düşünme özelliklerini daha erken yaşta gösterir. Anne babaların kendi zihinlerinde ise çocuklarının nasıl olması gerektiğine dair bir resim vardır. Bu resim, çocuğun iç kılavuzunun sesini duymayı zorlaştırabilir. Çocuğun… Read More »

İnsan sürekli bir var olma çabası içindedir. Çocuğun yönelişlerini fark etmek ve bu yönelişe uygun rehberlik yapmak, onun için en ideal” hayatı hazırlayacak koşulları sunmaktan daha kıymetlidir. Çocuğun her şeyden önce kendi olabilme yeteneğini geliştirmesi gerekir. Bu yeteneğin gelişmesi için elverişli koşulları oluşturmak, çocuğun kendisi olmasına izin vermek ebeveynin yapabileceği en güzel iştir. Çocuğun içsel… Read More »

İnsan, hayatı ona yüklediği anlamlarla anlamlandırır. Olaylara yüklediği anlamlara göre mutlu ya da mutsuz olur. Bir çocuğun hayata anlam verme biçimini belirleyen şey ailesinde gözlemledikleridir. Ailesinde kötümserlik hakim olan bir çocuğun zorlu olaylara direnme gücünün pek de gelişkin olmaması, yaşadığı problemler karşısında çabuk pes etmesi şaşırtıcı değildir. Annesi örümcekten korkan bir çocuğun örümcek korkusu geliştirmesinden… Read More »

Değerlilik duygusu çabuk yara alan bir duygudur. İki kişinin bir arada bulunduğu bir durumda, kişilerden birini ödüllendirmek ikisine verilen değer konusundaki eşitliği bozar. Diğeriyle eşitliğini kaybeden kişi kendini değersiz hisseder. Bir arkadaş grubu içinde çocuklardan birini öne çıkarmak diğer çocuklara kendilerini önemsiz hissettirir. Bir öğretmen, öğrencilerinden birini tercih ederse diğerleri tercih edilmemiş olmanın acısını duyarlar.

Çocuk ancak bir davranışın yanlış olduğunu anlarsa o davranıştan kaçınır… Ceza, hata yapan kişinin dikkatini hatalı davranıştan uzaklaştırıp kendisine hissettirilen hoşnutsuzluğa odaklar. Ceza alan kişi artık ne yaptığı üzerine değil kendisine ne hissettirildiği üzerine düşünüyordur. “Nasıl olsa yaptığımın karşılığını aldım” düşüncesiyle aynı şeyi yeniden yapabilecek hale gelir böylelikle. Oysa insanın içinde bir davranışın yanlış olduğu… Read More »

Bir insana yapılabilecek en ağır aşağılama, varlığını değersiz kılmak ve yok saymaktır. Kendisine küsülen çocuk varlığının değer görmediğini ve yok sayıldığını hisseder. Bir kişinin varlığının yok edilmesi, onun duygularının, düşüncelerinin, hedeflerinin, seçimlerinin, her şeyinin yok edilmesi anlamına gelir. Kendisine küsüldüğünde geçici de olsa ebeveyniyle bağının koptuğunu hisseden çocuk başa çıkılması çok zor bir durumla karşı… Read More »

Bastırılmış duygular insanı ancak belli bir yere kadar götürebilir. Bastırılan duyguların içeride oluşturduğu patlama ve gerginlikler bir süre sonra kişiyi agresif hale getirir. Ya da artık dışarıda yeneceği bir şey olmadığını fark eden kişi kendi kendine hırçınlaşarak depresif olmaya başlar. Duygularını yaşaması engellenen çocuk, kendisini ifade eden eylemlerden uzaklaştığı için sürekli duygularına baskı yapmak zorunda… Read More »

Çocuk yetiştirmek bir davranış değiştirme eğitimi değildir. Çocuğun duygusal olgunluk seviyesine erişmesine, duygusal yapılanmasının zarara uğramamasına, kendi gibi olabilmesine imkân oluşturmaktır. Sadece davranışa odaklanan anne babalar cezayla sonuç aldıklarını düşünürler. Oysa ceza alan çocuğun kaybettiği duygular kazandığı davranıştan çok daha dramatiktir. Ödül ya da cezayla davranış değiştirmek pratik bir çözüm olarak görünebilir. Ancak her davranış… Read More »