Hz. Peygamber bir gün kızı Fatıma’yı ziyaret etmek için evine gitmişti. Evde damadı Hz. Ali’yi bulamayınca kızına “Amcaoğlun nerede?” diye sordu. Fatıma da “Aramızda bir sorun çıktı. O da kızıp gitti.” diye cevap verdi. Hz. Peygamber Sehl b. Sa’d’a Hz. Ali’yi arayıp bulmasını söyledi. Sehl “O mescidde yatıyor ey Allah’ın Resûlü!” deyince Hz. Ali… Read More »

  Mü’minlerin annesi Aişe radıyallâhu anh şöyle diyor: “Peygamber sallallâhu aleyhi vesellem’in onu çokça anmasından ötürü Hatice’yi kıskandığım kadar hiçbir kadını kıskanmadım. Yine bir gün onu anarken bende şöyle dedim: Yanakları kırmızı bir acuzeyi ne yapacaksın? Allah sana onun yerine ondan daha hayır­lısını vermiştir.’ Buna karşılık Resûlullah da: “Vallahi Allah bana ondan daha hayırlısını vermemiştir.… Read More »

  İşte mü’minlerin annesi Aişe radıyallâhu anh Safiye binti Huyey’i kıskan­masını ve Resûlullah’a sallallâhu aleyhi vesellem karşı kırıcı konuşmasını kendisi anlatıyor. O şöyle diyor: Allah Resûlü ile beraber bir yolculuğa çıkmıştık. Allah Resülü eşlerini de beraberinde götürmüştü. Benim yüküm hafifti ayrıca devem de kuvvetliydi. Safiye’nin ise yükleri ağır devesi de yavaş olduğu için bizde ya­vaş… Read More »

  Buhârî’nin Sahih’inde şöyle nakledilir. Rubeyyi’ Bint Muavviz İbn Afra der ki: Rasûlullah -sallallâhu aleyhi vesellem- geldi, içeri girdi, yatağının üzerine oturdu. Bizim bazı genç kızlarımız def çalmaya ve Bedir’de şehid edilen atalarımıza met­hiyeler dolu şarkılar söylemeye başladılar. Onlardan birisi şarkının bir yerinde, “Aranızda, geleceği bilen bir Peygamber var” dedi. Rasûlullah hemen şöyle bu­yurdu: “Böyle… Read More »

  Muhammed b. Ebî Ümâme b. Sehl b. Hanîf, babasından şunları işittiğini anlatmıştır: Babam Sehl radıyallâhu anh (Cuhfe yakınlarındaki) Harrâr diye anılan mevkide yıkandı. Yıkanırken üzerindeki cübbeyi çıkardığında Amir b. Rabîa ona bakıyordu. Sehl, bembeyaz bir tene, güzel görünüşlü bir cilde sahipti. Amir: “Ne bugünkü bir manzarayı, ne de böylesine bir cildi hiç görmedim. Böyle… Read More »

  Ebû Sa’lebe el-Huşenî radıyallâhu anh anlatıyor: Resûlullah sallallâhu aleyhi vesellem- sefer sırasında konaklayınca yanında bu­lunan halk vadilere ve dağ geçitlerine dağılırdı. Bunun üzerine Resûlullah: “Va­dilere ve geçitlere dağılmanız şeytan işidir” diye onları ikaz etti. Bundan sonra herhangi bir yere inilince sahabiler birbirlerine yakın şekilde yerleşirlerdi. Öyle ki, “Üzerlerine bir yaygı atılsa hepsini örter” denirdi.… Read More »

  Bu durumda merhameti, ancak vicdan azabı çeken ve pişman olduğunu gösteren kimseler hak ederler. Bazen böylesi bir merhamet, yaptıkları yanlışın sorumluluğu hakkında soru sormak için gelen ve bir şeyler öğrenen insanlar için de geçerlidir. Ebû Hureyre radıyallâhu anh şöyle rivayet etmektedir: Rasûlullah sallallâhu aleyhi vesellem ile beraber oturuyorduk. Bir adam geldi ve: “Ey Allah’ın… Read More »

  Hz. Peygamber’in vazifesi insanlara hakikati ve doğruyu anlatmak, iyilik­te bulunmayı öğretmek ve onları kötülüklerden sakmdırmaktı. Dolayısıyla, pek çok durumda insanların yanlışlarını düzeltmek için çabuk davranmıştır. Çünkü yanlışlarla ilgilenmekte çabuk davranmamak. İslâm’ın menfaatlerine ters düşer; “demiri tavında iken dövme” fırsatı kaçırılmış olur. Daha sonra bu konudaki örnekleri kaydedeceğiz.