Evlilik bahsinde dikkat edilecek bir başka mühim nokta da evlenme mânilerinin bilinmesi ve bu bilgiler ışığında hareket edilmesidir. Bazı erkeklerle kadınlar arasında evlenmek ya ebediyen ya da geçici olarak haramdır, caiz değildir. Bunlara “Muharremât” (haram kılınanlar) denilir. Tafsilatını ilmihal kitaplarına havale ederek, yalnızca başlıklar halinde sıralayalım.
Kendileriyle evlenmek ebediyen haram olanlar, Nisâ Sûresi’nin 22-24. âyet-i kerimelerinde sıralanmıştır.
Nesep sebebiyle nikâhları haram olan kadınlar:
Analar: Erkeğin anası ve nihayete doğru nineleri…
Kızları: Erkeğin kendi kızı, kızının kızı, oğlunun kızları, onların evlat ve torunları.
Hemşireleri (kız kardeşleri): Gerek ana baba bir, gerekse yalnız ana veya yalnız baba bir hemşireleri.
Halalar: Babaların ve dedelerin (öz veya üvey) kız kardeşleri, babasının halası, anasının halası.
Teyzeler: Erkeğin anasının (ana baba bir) kız kardeşi, anasının teyzesi, babasının ve dedesinin* teyzeleri.
Biraderinin kızları: Erkeğin ana baba yahut yalnız baba veya ana bir, erkek kardeşinin kızları ve onların çocukları.
Hemşiresinin (kız kardeşinin) kızları: Kız kardeşinin kızları ve onların kızları, gerek ana baba bir, gerekse baba bir yahut ana bir kız kardeşi.
Bütün bu sayılanlarla bir erkeğin evlenmesi kat’i olarak haram kılınmıştır. Ebedî evlenemez.
Amca kızı, dayı kızı, teyze kızı, hala kızı ile evlenmek ise, haram değildir, câizdir.