Efendimiz(sas) Ramazan ayının 20’sinden Şevval’in 8’ine kadar burada kalacak ve sonrasında Mekke dışında toplanan müşrik kabileler üzerine yürümek amacıyla Huneyn’e doğru ilerleyecekti. Huneyn Savaşı’mn galibiyetle bitmesi sonrasında Cirâne’de ganimetler dağıtıldı. Yeni Müslümanlara teşvik amacıyla fazla ganimet verilmesi birtakım hoşnutsuzluklara sebep olmuştu. Özellikle ensar arasında, “Resulallah dostlarını, kendi komşularını buldu. Onlara daha fazla verdi, bize vermedi,” diyenler olmuştu. Bunun üzerine Efendimiz(sas) Sa‘d bin Ubade’yi göndererek ensarı toplamasını istedi ve şu tarihî konuşmayı gerçekleştirdi. Bu konuşmayla çıkması muhtemel bir fitnenin önünü aldığı gibi ensarın da gönlünü almış oldu, “Diyeceksiniz ki senin sığınacak yerin yoktu biz seni koruduk. Ben de derim ki Allah beni Peygamber olarak göndermeseydi sizler hâlâ eski savaşınızda devam edecektiniz. Onlar mallan ile birlikte belki Mekke’ye döneceklerdir. Fakat ben sizinle birlikte Medine’ye döneceğim…”
Efendimiz(sas) bu konuşma sonrasında Mekke’ye bir daha uğramadan Cirâne yolundan Medine’ye doğru yola çıkmıştır.
Efendimiz’in(sas) şereflendirdiği bu topraklar 0’na(sas) ait nice hatırayı saklıyorlar bağırlarında. Bu hatıralarda bizler 0’nun(sas) çektiği sıkıntıları, insanlara karşı gösterdiği tahammülü, sevgiyi ve nice fedakârlıkları bir bir görme imkânı buluyoruz. İşte Cirâne’de yaşadıkları ve çok sevdiği Mekke’ye bir daha dönemeden Medine’ye göçmesi. Tüm bunları görünce daha iyi anlıyoruz ki İslamiyet gibi bir güzelliğin yaşanılır hale gelmesinde başta Efendimiz(sas) olmak üzere nice yüksek şahsiyetler ciddi imtihanlar vermişler.
