Ehlisünnetin dört büyük imamının birincisi olan İmam-ı Azam Ebû Hanîfe, H. 80’de Kûfe’de doğmuştur. Ebû Hanîfe künyesiyle meşhur olmasının sebebi hakkında eski kaynaklarda yeterli bir açıklama yoktur. Ebû Hanîfe Kûfe’de yetişti. Gençliğinde kumaş ticaretiyle uğraştı. Bu ticaret onu ilimle uğraşmaktan alıkoymadı. Onu ilme teşvik edenin Şa’bî olduğu rivayet edilmektedir. Ebû Hanîfe pek çok… Read More »
Hz. Ali, Peygamber’imizin amcası Ebû Tâlib’in oğluydu. Rasûlullah (s.a.s.), Hz. Hatice’yle evlendikten sonra, amcasının yükünü hafifletmek için Hz. Ali’yi yanına aldı. O sırada Hz. Ali henüz 4-5 yaşlarında bir çocuktu. Bu sebeple, çocukluk yılları Peygamberimizin terbiyesi altında geçti. Rasûlullah’a ilk îmân etme şerefine, kadınlardan Hz. Hatice, çocuklardan da Hz. Ali ulaşmıştı. Hz. Ali… Read More »
Hz. Osman (r.a.), Hz. Peygamber’in damadıdır. Ashabın büyüklerinden, cennetle müjdelenen on kişinin ve halifelerin üçüncüsüdür. İman edenlerin beşincisidir. Hz. Ebû Bekir’in topladığı Kur’ân-ı Kerîm’i çoğaltarak yer yüzüne yaymak şerefi ona nasip oldu. Hilmi ve hayâsı çok fazla idi. Dinden çıkarmak için amcasının yaptığı işkencelere dayandı. Rasûlullah’ın iki kızıyla evlenmek şerefine kavuştu. Allah… Read More »
İkinci Raşid Halifedir. Hz. Ömer (r.a.), Fil olayından on üç sene sonra Mekke’de doğmuştur. Kendisinden nakledilen bir rivayete göre o, Büyük Ficar savaşından dört yıl sonra dünyaya gelmiştir. Babası, Hattab b. Nüfeyl olup, nesebi Ka’b’da Rasûlullah’la (s.a.s.) birleşmektedir. Kureyş’in Adiy boyuna mensup olup, annesi, Ebû Cehil’in kardeşi veya amcasının kızı olan Hanteme’dir. Kaynaklar… Read More »
Hz.Ebû Bekir’in asıl adı Abdullah, babasının adı Osman, annesinin adı Ümmü’l-Hayr’dır. Fil Yılı’ndan iki veya üç yıl sonra Mekke’de doğan Hz. Ebıı Bekir, Kureyş kabilesinin Teym kolundandır. Soyu hem anne hem de baba tarafından Peygamber’imizin dedelerinden Miirre’de birleşir. Peygamberimizin eşi Hz. Âişe ’nin babasıdır. Hz. Ebû Bekir, dürüst ve doğru sözlü bir insandı.… Read More »
Hz Muhammed (s.a.s.), 571 yılında Mekke’de dünyaya geldi. Doğmadan önce babası vefat etti. Doğduktan kısa bir süre sonra annesini kaybetti. Sonra dedesi Abdulmuttalib’in himayesine girdi. Onun ölümünden sonra da amcası Ebû Talib’in yanında kalmaya başladı. Küçük yaşlardan itibaren ticarete atıldı. Mekkede yaşayan ve puta tapan insanlara karşı çıkıyordu. Bu nedenle o insanlardan uzak… Read More »
Subhânekellâhumme ve bihamdike. Eşhedû en la ilahe illâ ente. Estağfıruke ve etûbü ileyke. “Allah’ım, hamd ederek Seni kusur ve noksanlıklardan tenzih ederim. Senden başka ilâh olmadığına şahadet ederim. Senden bağış dilerim ve Sana tövbe ederim.”
Sabır, zor koşullar altında cesaret ve metanetini yitirmeme duygusudur. Sabırlı insan uzun süreli gecikmelere ve tahriklere rağmen moralini bozmadan yoluna devam eder veya beklemesini sürdürür. Sabır, İslam’ın en fazla değer verdiği İnsanî erdemlerdendir. Kur’ân-ı Kerîm’de yetmişten fazla yerde sabır anılmaktadır. Allah’ın kitabında sabrın bu kadar üzerinde durulması, şüphesiz onun öneminin, Allah katında sandığımızdan… Read More »
Ağrı ve sancısı olan kimse, ağrıyan yere elini koyarak üç defa: Bismillah (Allah’ın adiyle); yedi defa da: E’ûzu billahi ve kudratihi min şerri mâ ecidu ve uhâziru. “Hissettiğim ve sakındığım (ağrının) şerrinden, Allah’a ve gücüne sığınıyorum” der.
Ezhibi’l-be’se Rabbe’n-nâsi ve’şfı ente’ş-şâfî lâ şifle illâ şifauke şifâen lâ yuğâdiru sekamen. “Ey insanların rabbi! Sıkıntı ve rahatsızlığı gider, şifa ver. Şifa veren sensin. Senden başka şifa verecek yoktur. Öyle bir şifa ver ki, hiç hastalık bırakmasın.”