Helâl kazançla yetinmeyip, geçim derdini bahane ederek harama yönelen, hattâ kazancının tamamını haram yoldan karşılayan kimse, başta kendisi olmak üzere, aynı kazançtan yedirdiği aile fertlerinin sorumluluk ve günahım da üzerine almış sayılır. Annenin ve çocukların geçimi babanın üzerinedir. Bu, onun doğal bir görevi olduğu gibi, aynı zamanda dinî bir yükümlülük olarak omuzuna yüklenmiştir. Bakara Sûresinin… Read More »
Nasıl ki, çocuğumuzu bozuk ve zararlı gıdalardan korumak için gayret gösteriyorsak, aynı şekilde haram ve şüpheli gıdalardan muhafaza etmek için de aynı özeni göstermek durumundayız. Çünkü birisi maddî hayatının sağlığını bozarken, öbürü de mânevî hayatın dengesini alt üst eder. İnsanı diğer varlıklardan ayıran en belirgin özelliği, sorumluluk duygusu taşımasıdır. Bu sorumluluk, önce kişinin kendi nefsinden başlar,… Read More »
İnsan, üzerine farz olan ibadetlerini yerine getirir, günahlardan da çekinirse, geriye kalan çalışması ve istirahatı hep sevap dolu vakitler haline gelir. Fakat hırs gösterip kazancının azalacağından korkarak kulluk vazifesini bırakırsa, “bütün çalışmasının neticesi yalnız dünyevî ve ehemmiyetsiz ve bereketsiz bir nafakayla sınırlı kalır.” Yardımlaşma, kâinatta var olan çok önemli bir kanundur. Bu kanun insanlar arasında… Read More »
Aile ile hayatında öncelikle, birisinin ayağı kayıp da düşünce, diğeri onu kolundan tutup kaldırmalı. Birisi bir çıkmaza ve aşmaza saplanmışsa, öbürü ona yeni bir çığır açmalı ve çıkış yolu göstermeli. Hastalanması halinde kendisi de aynı dertle dertlenmeli, ona çaresizlikler sunup derdini bir iken ikiye katlamamalı. Aile içi problemler nerede olur? Az çok herkeste, her evde;… Read More »
“Eşler birbiri hakkında önyargılı olmamalı.Olayların hep iyi tarafım görmeli. Eşinin hoşuna giden huylarını takdir etmeli, tasdik etmeli, böylece mutlu etmelidir. Hoşuna gitmeyen huyları için de, ‘Şu şu huyların hoşuma gitmiyor,’ demelidir. ‘Şayet senin de bende beğenmediğin huylarım varsa, söyle bileyim’ diyerek kapıyı açık tutmalıdır.” Bir radyo programında bu konuyu tartışmaya açtım: İçimizdeki, küçük dünyamızdaki barışı… Read More »
Ebu Hureyre (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Birbirinize haset etmeyin. (Kendiniz almak istemediğiniz halde din kardeşinizi zarara sokmak için bir malın) fiyatını artırma yarışına girmeyin. Birbirinize buğzetmeyin. Birbirinize sırt çevirmeyin. Bir kısmınız, diğer bir kısmını(zı)n alışverişi üzerine alışveriş yapmasın. Ey Allah’ın kulları! Kardeşler olun. Müslüman Müslümanın kardeşidir. Ona… Read More »
Abdurrahman ibn Ebi Leylâ (rahmetullâhi aleyh)’den rivayet edilmiştir: “Muhammed (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in sahabilerinin bize haber verdiklerine göre; onlar, Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)’le birlikte yolculuk ederlerken içlerinden birisi uyuya kalmıştı. Bunun üzerine onlardan birisi, gidip (uyuyakalan) sahabinin yanında bulunan ipi almış. (Uyuyakalan sahabi, uyandığında yanında bulunan ipi göremeyince) korkmuş. Bunun üzerine Rasulullah (sallallâhu aleyhi… Read More »
Yahyâ b. Saîd (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir: “Ömer ibnu’İ-Hattâb şöyle demiştir: Müminin şerefi, takvasıdır. Dini, soyudur. Kişiliği, şahsiyeti, ahlâkıdır. Cesaret ve korkaklık, Allah’ın dilediği kuluna verdiği sıfatlardır. Korkak, babasından ve annesinden kaçar. Cesur kimse ise hayatını hiçe sayarak korkmadan savaşır. Öldürülme de, bir çeşit ölümdür. Şehit, kendisini Allah’a adayan kimsedir.” (Muhatta’, Cihad 35)
Ebu Hureyre (radıyallâhu anh)’dan rivayet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Kadını kocasına karşı kışkırtan ve köleyi de efendisine karşı kışkırtan kimse, bizden değildir.” (Ebu Dâvud, Talak 1 (2175) Ebu Hureyre (radıyaUâhu anhj’dan rivâyet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Mümin, saf ve kerem sahibidir. Facir/bozgııncu kimse ise (daima)… Read More »
Câbir b. Abdullah (radıyallâhu anh) ile Ebu Talha el—Ensârî (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Kim, bir müslümanı; saygınlığının kaybolması, şerefinin elden gitmesi söz konusu olan bir yerde yardımsız bırakırsa, Allah da onu kendisine yardım edilmesini çok arzu ettiği bir yerde yalnız bırakır.