Abdullah ibn Ömer (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem), Ömer (radıyallâhu anh)’ın, babası üzerine yemin ettiğini işitti. Bunun üzerine Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem):
– Yüce Allah, size, babalarınız üzerine yemin etmenizi yasakladı. O halde kim yemin edecekse ya “Allah” adıyla yemin etsin ya da sussun’ buyurdu.”
Buhârî, Eymân 4; Müslim, Eyman 3-4 (1646); Ebu Dâvud, Eyman 4 (3250); Tirmizî, EymOrtaman 9 (1534); Nesâî, Eyman 5; İbn Mâce, Keffârât 2 (2094); Ahmed b. Hanbel, Müsned, 2/7, 11, 48)
Nâfi’ (rahmetullâhi aleyh’den rivâyet edilmiştir:
“Abdullah ibn Ömer:
– ‘Kabe’ye yemin ederim ki, hayır!’ diye yemin eden bir adamı işitti. Bunun üzerine Abdullah ibn Ömer, o adama şöyle dedi: ‘Allah’tan başkası adına yemin etme”
Ben, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’i:
– ‘Kim Allah’tan başkası adına yemin ederse kafir olmuştur yada şirk koşmuştur’ buyururken işittim.”
(Ebu Dâvud, Eyman 4 (3251); Tirmizî, Eyman 9 (1535)
Büreyde (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır:
“Emanet üzerine yemin eden kimse, bizden değildir.”
(Ebu Dâvud, Eyman 5 (3252); Ahmed b. Hanbel, Müsned, 5/413)