Câbir İbni Abdullah -radıyallâhu anh- şöyle dedi:
Resûlullah -sallallâhu aleyhi vesellem- bir sahâbîsi ile beraber Ensârdan birinin yanına gitti ve şöyle buyurdu:
“Bu gece kırbada soğumuş suyun varsa getir; yoksa eğilip dereden içeriz.”
Açıklama:
Sahîh-i Buhârî’de iki ayrı yerde daha geniş bir şekilde nakledilen hadisimiz, buraya kısaltılarak alınmıştır. Buhârî’deki rivayetlerden öğrendiğimize göre, Peygamber Efendimiz -sallallâhu aleyhi vesellem- Hz. Ebû Bekir ile birlikte, sıcak bir günde, bahçesini sulamakta olan Medine’li sahâbîlerden, muhtemelen Ebü’l- Heysem İbni Teyyihân el-Ensârî’nin yanma uğradılar. Her ikisi de ona ayrı ayrı selâm verdiler.
Sahâbî Peygamber -sallallâhu aleyhi vesellem-’in o sıcakta dışarıda bulunmasına üzülmüş olmalı ki:
– Anam, babam sana fedâ olsun, yâ Resûlallah! Hava da çok sıcak, dedi.
Belliki Resûl-i Ekrem çok susamıştı. Soğuk suyu da pek severdi. Bu sebeple sahâbîsine:
– “Bu gece eski kırbada soğumuş suyun varsa getir; yoksa eğilip şu dereden içeriz” buyurdu.
Sahâbî de:
– Kırbada soğutulmuş suyum var, buyurun, diyerek çardağa doğru gitti. Resûl-i Ekrem -sallallâhu aleyhi vesellem- ile Hz. Ebû Bekir de arkasından yürüdüler. Misafirlerini sadece su ile ağırlamak istemeyen sahâbî, onlar çardakta dinlenirken, bir bardağa soğuk su koyup üzerine bir koyundan süt sağdı; sonra da onu aziz misafirlerine ikram etti.
Hadîs-i şerîfin konumuzla ilgili yanı, bardak bulunmadığı zaman, bir kaynaktan veya çeşmeden eğilip içilebileceği hususudur. Esasen ağza zararlı şeylerin girebileceği düşüncesiyle eğilerek su içmek doğru bulunmamış, fakat burada olduğu gibi, mecbur kalındığı zaman eğilerek içilebileceği belirtilmiştir.
Hadisten Öğrendiklerimiz
1. Bardak bulunmadığı zaman bir kaynaktan eğilip su içilebilir.
2. Peygamber Efendimiz soğuk suyu pek severdi. Bunu bilen bazı sahâbîleri ona soğuk su ikram etmekten haz duyarlardı.