Fatıma binti Kays’dan: “Dul kalınca Resûlullah’ın arkadaşlarından bir grubun yanında Abdurrahman b. Avf beni istedi. Resûlullah da kölesi Üsame b. Zeyd’e istedi. Resûlullah’m şöyle buyurduğunu işittim: “Beni seven Üsame’yi de sevsin”. Resûlullah bana durumu anlatınca: Benim işim senin elindedir, istediğin gibi nikâhla, dedim.”
Enes b. Malik anlatıyor: “Resûlullah Ensar’dan bir kadına babasından, Cüleybib’e istedi. Hatta kadının annesine de haber verilmesi istendi. Kadının babası karısına giderek meseleyi haber verdi. Karısı da: ‘Hayır! Vallahi olmaz. Onu falana, falana vermedik’. Enes diyor ki: ‘Bu sözleri perdenin arkasında bir cariye dinliyordu’. Cariye söze katılarak: ‘Resûlullah’m isteğini geri mi çeviriyorsunuz! Resûlullah ona razı olmuş ise onunla evlendirin’, dedi. Bunun üzerine kızın annesi ve babası: ‘Sen doğru söylüyorsun’, dediler. Sonra babası Resûlullah’a giderek: ‘Senin bizim için razı olduğuna biz de razı oluruz’, dedi. Resûlullah: ‘Ben ona razı oluyorum, dedi ve onunla evlendirdi… Medine ehli de ona yardım etti. Enes b. Malik diyor ki: ‘Medine’de ondan daha fazla nasipli bir dul kadın görmedim.”
Ukbe b. Amir’den: “Resûlullah sallallâhu aleyhi vesellem, bir adama: ‘Seni falan kadınla evlendirmeme razı olur musun?’, dedi. O da: ‘Evet razı olurum, dedi. Resûlullah bu sefer kadına: ‘Seni falan erkekle evlendirmeme razı olur musun?’, dedi. O da: ‘Evet razı olurum’, dedi. Bunun üzerine bu ikisini birbiriyle evlendirdi.”