Ebu’l-Kasım’ı Ağlatan Çocuk
DÖRT YAŞINDAYDI… “Babacığım, babacığım” diye etrafında koşup oynuyordu. Çocukların en tatlı konuşmaları yaptığı yaştaydı. Büyüklerin dünyasına girme, konuşmalarla büyükleri öğrenme yaşındaydı. Babasına isim olmuştu artık o. En büyük oğluydu. “Onun babası” diyorlardı artık sevgili peygamberimize. “Ebu’l Kasım…” Kasım’ın babası. Künyesi olmuştu peygamberimizin. Çünkü en büyük oğul ile adlandırılırdı babalar. En büyük oğluydu ve ilk oğluydu… Read More »
