Resulullah buyuruyor ki;
Ne oluyor ümmetime? Kendilerine gelsinler!…. Unutmasınlar yarın mahşere gelecekler! Bana karşı bakacak yüzleri olsun!
Ümmetime sesleniyorum;
Dünyanın bataklığına battınız! Toparlayın kendinizi!
Ümmetimin haline üzülüyorum. Rabbime karşı mahcubum! Rabbimin huzuruna çıkıp artık onları savunamıyorum! Ümmetim yalan konuşmasın! Riyakar olmasın! Gıybet etmesin! Birbirlerini Allah için sevsinler! Hakkı tavsiye etsinler! İslamı tebliğ etsinler! Haram yemesinler! Faiz işleme¬sinler! İnfak etsinler! Cömert olup; yardımlaşmayı yapsınlar. Bir düşen kardeşinin elinden tutup kaldırsınlar!
Ümmetime sesleniyorum;
Ne oluyor sizlere! Ümmetim noluyor! Gidişatınız nereye? Ümmetimin hangi bir halini söyleyiyim ki! Moda dediniz tesettürü kaybettiniz! Okuma dediniz kur ’anı kaybettiniz! Harama helal dediniz…. Kuranla amel etmeyi unuttunuz…. Şunu unutmayın ki ümmetim; her dinlediğiniz bir ayet her dinlediğiniz bir hoca apaçık doğrudur ve bir gün olacaktır! Kur’an anlattı anlamıyorsunuz! Hocalar bağırdı işlemiyor! Şunu unutmayın ki bilhassa ben kendim sizlere sesleniyorum! Kendinizi toparlayın ey ümmetim ki mahşer de size şefaat edeyim!
Ne kadar da dünyaya dalıp beni ve rabbimi unutmaya başladınız. Allah yolunda cihad ediniz artık… Onunla bununla uğraşmayı terk ediniz…. Derdiniz imanınız olsun…. Derdiniz kuranınız olsun. Derdiniz mahşer olsun. Unutmayın ki ebedi olan bir yeriniz var! Ve gelip rabbinize hesap vereceksiniz. Dürüst olun. Allah yolunda cihad edin. Birbirinizi sahabeler gibi sevin. Benim sahabelerim canlarını; yüreklerini verdi ama siz nefsinizi öldürmediniz! Onun peşinden koştunuz! Salat ve selamı çok çekiniz unutmayınız…. Allah’a karşı ellerinizi açıp çokça dua ediniz…. Allah’ın azabı çetin rahmeti sonsuzdur….
Bir regaib kandiliydi; Amine’nin rahmine inmişti Allahu Ekber sesleriyle inlemişti ve ümmetine seslenmişti!
