Kuran, geçmiş ümmetlerin yaşadıklarını bir hikâye üslubu içinde anlatır bize. Peygamberlerine karşı tavırlarını, söz dinlememekten dolayı başlarına gelen bela ve felaketleri bir bir açıklar ve onlardan ders almamızı öğütler. Etkili bir anlatım metodudur bu.
Peygamber Efendimiz de Kuran’ın bu anlatım metodunu, insanlara ders verip eğitmede çok kullanmıştır.
Özel talebesi Hz. Ebu Hüreyre’nin haberine göre bir gün şu olayı anlatır:
– Israiloğulları’ndan bir adam, “yemin olsun, bu gece bir sadaka vereceğim” diyerek evinden çıkmıştı. Sadakasını (rastlantı eseri) bir hırsıza vermişti. Sabah olunca halk:
– Ne tuhaf şey! Hırsıza sadaka veriliyor. Bu doğru mu, diye söylendiler.
Sadakayı veren adam üzülmedi.
– Allah’ım! Yalnız sana hamd edilir. Sadaka verdiğim için hamd ederim, dedi. Ve “elbette yine sadaka veririm” diye
de yemin etti.
Gece, evinden sadakasıyla çıktığında, bu defa da bilmeyerek sadakayı kötü yola düşmüş bir kadının eline sıkıştırdı.
Sabahleyin halk (yine):
– Bu ne iştir! Bu gece de kötü yolda olan bir kadına sadaka verilmiş, diye dedikodu yaptılar.
Sadaka veren kişi aldırmadı ve:
– Allah’ım! kötü yola düşmüş kadına, senin muradınla sadaka verdiğim için Sana hamd ederim, dedi. Ve “yine sadaka vereceğim” diye karar verdi.
Sadakasıyla bu kez de evden çıktı ve sadakasını bu kez de (bilmeden) bir zengine verdi. Halk sabahleyin:
– Zengine sadaka verilmiş! Olur şey değil! diye dedikodu yapmayı sürdürdüler.
Sadaka sahibi:
– Allah’ım! Hırsıza, kötü yoldaki kadına ve zengine sadaka vermeye Beni yönelten sensin. Bunun için sana hamd ederim, diyordu.
Sonra bu adama rüyasında şu müjde verildi:
– Hani o hırsıza verdiğin sadaka yok mu? Kabul olunmuştur. O sadaka sebebiyle hırsız, hırsızlıktan vazgeçerek temiz bir hayata kavuştu.
Kötü yoldaki kadına verdiğin sadakaya gelince, bu da kabul edilmiştir. Bu kadın da çirkef hayattan kurtulup (bundan böyle) namusuyla yaşayan bir kadın oldu.
Hani o zengin var ya! Buna verilen sadaka da kabul edilmiştir. Bu zengin de aldığı sadakadan ders alıp gafletten uyanarak Allah’ın kendisine verdiği servetten fakir fukaraya vermeye başladı.
Güzel ve ibretli bir kıssa…
Peygamber Efendimiz bir hadislerinde: “Ameller niyetlere göredir” buyurur.
Bu hadis bir manada bunun açıklamasıdır. Cenab-ı Hak, adamın samimi niyetine bakarak sadakasını kabul ettiğini müjdelemiştir. Esas olan niyettir ve niyetteki samimiyettir.
Peygamber Efendimizin bu kıssayı anlatmasının altında yatan ikinci dersi ise, sadaka, zekat ve yardım gibi şeylerin insanın ahlakına müspet yönde yapacağa etkiye işaret etmek isteyişidir.
“İnsan ihsanın, iyiliğin kulu, kölesidir” denmiştir. Aklı başında bir insan ne kadar kötü olursa olsun ister istemez yapılan iyilikten, bağıştan etkilenir ve belki ders ve ibret alıp hayatını güzelliklerle buluşturur.
Peygamber Efendimiz, geçmişte yaşanmış bu olayı anlatarak Müslümanlara buna benzer dersleri vermeyi düşünmüştür.
Iconic One Theme | Powered by Wordpress