Câbir b. Abdullah el-Ensârî (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
“Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in yanındaydık. Derken bir adam, yumurta kadar bir altın getirip:
– ‘Ey Allah’ın Rasulü! Bunu, maden ocağında buldum. Al, bu sadakadır. Bundan başka bir şeyim yok’ dedi.
Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem), ondan yüz çevirdi. Sonra o adam, Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem)’e sağ tarafından geldi, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) yine aynı şeyleri söyledi. Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) yine ondan yüz çevirdi. Sonra Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’e sol tarafından geldi, (ona yine aynı şeyleri söyledi). Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) yine ondan yüz çevirdi. Sonunda Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem)’in arkasından geldi, (ona yine aynı şeyleri söyledi). Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem), bu defa onu(n verdiği bu sadakayı) alıp adama attı. Eğer o altın, adama değseydi onu incitirdi veya yaralardı. Arkasından Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem):
– ‘Sizden biri, sahip olduğu şeyi getirip: ‘Bu sadakadır’ diyor, sonra da oturup insanlara avuç açıyor. Sadakanın en faziletlisi, fazla maldan verilenidir’ buyurdu.”