İlgisiz Çocuk Sendromu Nedir ?
Ülkemizde çocuk psikolojisiyle ilgilenen bazı uzmanlar tarafından “Bakıcı Kadın Sendromu” olarak da adlandırılan “ilgisiz Çocuk Sendromunun görülme olasılığı gittikçe artıyor. Bu sendroma yakalanan çocuklar otistiklerde görülen davranış sapmalarıyla hemen hemen aynı özellikleri gösteriyor. Ancak tedavide izlenilen yön¬temler birbirinden ayrışıyor.
Bazı anneleri bekleyen risk
ilgisiz Çocuk Sendromu; insan yaşamında ruhsal gelişimin en hızlı olduğu ilk dört yas döneminde görülür.
Çocukla sosyal çevre arasında sözel ve duygusal iletişimin sağlıklı yürümemesi sonucunda da oluşur. Bilhassa çalışan annelerin, çocuk gelişimi konusunda yeterli donanıma sahip olmayan bakıcı kadınlara emanet ettiği çocuklarda bu sendrom sıklıkla görülebilir.
ilgisiz Çocuk Sendromu’na yakalanan çocuklar hırçın ve içe dönüktür. Konuşmayı çok sevmez, muhatabıyla göz teması kuramazlar.
İlgisiz Çocuk Sendromu’na yakalanan çocuklar hırçın veya içe dönüktür. Konuşmayı çok sevmez, muhatabıyla göz teması kuramazlar.
Ancak; İlgisiz Çocuk Sendromu sadece bakıcılara emanet edilen çocuklarda değil; annesi bizzat yanında olduğu halde kendisiyle duygusal ve sözel iletişim kurulmayan çocuklarda da görülür.
Yapılan araştırmalar bu tür çocukların gelişim sürecini adım adım takip edemediğini, onlarla gelişimi destekleyici faaliyetlerin yapılmadığını gösterir. İlgisiz Çocuk Sendromu’na kapılmış çocukların ortak özelliği ise çok fazla televizyon seyretmeleridir.
Dil gelişimi taklitle kazanılan bir beceridir ve ilk iki yas içinde çocuklar konuşmaya başlayabilecek kabiliyettedir. Fakat bu önemli dönemin sadece televizyon izleyerek geçirilmesi çocukta dil gelişim geriliğini ortaya çıkarır. Vaktinde kazanılamayan bu yetenek, çocuğun diğer gelişim süreçlerini de olumsuz etkiler.
Örneğin sözel iletişim kurma becerisi elde edemeyen çocuğun muhatabıyla göz teması kurabilme yeteneği de eksik kalır. Göz teması ise duygusal iletişimin en önemli unsurudur. Duygusal iletişimde gelişme sağlayamayan çocuklar ise genelde içe kapanmayı tercih eder, asosyal bir yaşantıya yönelir.
Ne yapılmalı?
Çocuğunuzun ilgisiz Çocuk Sendromu’na (Bakıcı Kadın Sendromu) yakalanmasını istemiyorsanız;
1. Onunla bol bol konuşun.
2. Sıkıntıdan patlasanız da onu dinleyin.
3. Duygusal ve sözel iletişim kurma becerilerinizi gözden geçirip geliştirin.
4. Çocuğunuzun zihinsel gelişim sürecini iyi takip edin, gerekirse bu konuda uzman desteği alın.
5. Eğer anne baba olarak çalışıyorsanız ve çocuğunuzu bir bakıcıya emanet edecekseniz, bakıcının becerikli olmasından daha çok, çocuk gelişimi konusunda bilgi sahibi olmasına özen gösterin.
6. Çocuğunuzu özellikle ilk dört yas döneminde televizyon, bilgisayar ve teknolojik oyun gereçleriyle tanıştırmayın.
7. Her ne sebeple olursa olsun çocuğunuza duygusal, psikolojik ve fiziksel şiddet ya da ceza uygulamayın.