İrbâd b. Sâriye (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
“Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) bize (bir gün namaz kıldırdıktan sonra) etkili bir vaaz etti. Bu vaazdan dolayı gözler yaşardı ve kalpler ürperdi. Biz:
– ‘Ey Allah’ın Rasulü! (Senin) bu vaazın sanki, (yolculuğa çıkacağı için geride kalanlara) veda eden bir kimsenin konuşmasına benziyor. Bize tavsiyede bulun’ dedik. Bunun üzerine Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem):
– ‘Size Allah’tan korkmanızı, (başınızdaki idareciler) Habeşli bir köle olsa bile (onları) dinleyip itaat etmenizi tavsiye ederim. Çünkü benden sonra sizden kim yaşarsa o, pek çok (dinî) ihtilaflara şahit olacaktır. Buna göre size gereken, sünnetime ve doğru yolum üzerinde bulunan halifelerimin sünnetine sarılmanızdır. Bu sünnetlere, (adeta) dişlerinizi (bir daha çıkmamak üzere iyice) batırınız. Sizi (din adına delilsiz bir vaziyette) sonradan ortaya atılan işlerden sakındırırım. Çünkü sonradan ortaya atılan her iş, bid’attır ve her bid’at sapıklıktır’ buyurdu.”
(Ebu Dâvud, Sünnet 5 (4607); Tirmizî, İlim 16 (2676); İbn Mâce, Mukaddime 6 (43); Ahmed b.
Hanbel, Müsned, 4/126-127)
Avf b. Mâlik (radıyallâhu anh)’dan rivayet edildiğine göre Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır:
“Kim Allah ve Rasulünün razı olmadığı (dinî hususlarda bir delili olmayan) sonradan çıkan bir sapıklığı ortaya çıkarırsa o bid’atle amel eden kimselerin günahları da o kimseye yazılır ve bu onların günahlarından hiçbir şey eksiltmez.”