İnsanlara yol göstermekle görevlendirilen peygamberler, kendilerine olan güveni zedeleyecek günah ve yanlışlardan uzak tutulmuşlardır. Allah’ın kendilerini koruduğu bu özel donanımlı insanlar, hayatlarının hiçbir döneminde günah işlememişlerdir.
Peygamber mantığı diyebileceğimiz bu özellik, her bir peygamberin ayrılmaz bir vasfıdır. Peygamberlere ait bu özelliği normal insanların zirvesi kabul edilen deha ile ifade etmek doğru değildir. Zira peygamberler fevkalâde donanımlı, beşerî normları aşkın bir zekaya, mantığa sahiptirler. En zor problemleri çay içme rahatlığı içinde halletmişlerdir.
Peygamberler, gerek dünyevî gerekse uhrevî bütün işlerinde doğru ve güvenilir, yanıltmayan insanlardır. Diğer bir ifadeyle, yalana asla tenezzül etmeyen ve insanlara hep güven telkin eden kimselerdir. Onların böyle olduklarına hem Allah hem de tarih şahittir.
Peygamberler, Allah tarafından seçilmiş özel kimselerdir. Hiçbir peygamber, kendi çabasıyla nübüvvet mertebesine ulaşmış değildir. Allah, peygamber olacak zatı, ruhî ve fizikî yapısı itibarıyla bu göreve elverişli bir şekilde yaratmış ve kimi peygamber yapacağını kendisi takdir etmiştir. Bu tercih tamamen yüce Yaratıcıya aittir.
Peygamberler hakkında bilinmesi gereken ilk husus, onların birer beşer, yani insan olduklarıdır. Zaten insanlara gönderilen birer elçi olmaları da bunu gerektirir. Zira, insanlara ancak kendileri gibi bir insan her hususta rehberlik yapabilir. Nitekim Kur’ânda onların bizim gibi beşerî vasıflara sahip birer insan oldukları bildirilmiştir.
İnsan potansiyel değerleri ve donanımı itibarıyla varlıklar hiyerarşisinde en üst zirvededir. Ancak, o, bu potansiyeliyle birlikte mahiyetindeki kin, nefret, haset ve baş kaldırma gibi özellikleriyle de dibe vurmaya müsait bir varlıktır. İşte yarattığı insanın bu yönünü en iyi bilen yüce Allah, hikmetinin, lütuf ve merhametinin bir sonucu olarak insanlara peygamberler göndermiştir. Kâinat içinde hiçbir varlık… Read More »
Peygamberlere iman, imanın altı esasından biridir. Peygamberlere iman etmek, onların Allah tarafından seçilip gönderilmiş olduklarına ve bu kimselerin Allah’tan aldıkları bütün bilgilerin gerçek ve doğru olduğuna inanmak demektir. Cenab-ı Hakk, her Müslüman’a, herhangi bir ayırım yapmaksızın, bütün peygamberlere inanmayı farz kılmıştır: “Peygamber de -kendisine Rabbi tarafından indirilene- iman etti, mü’minler de. Her biri Allah’a, meleklerine,… Read More »
Farsça bir kelime olan ‘peygamber’ lafzı sözlükte, ‘rehber, yol gösteren ve elçi’ anlamlarına gelir. Dinî terminolojide ise, ‘Allah’ın kulları arasından seçtiği ve vahiyle şereflendirerek emir ve yasaklarını insanlara ulaştırmak üzere görevlendirdiği elçiye denir. Peygamber kelimesinin Arapça’da kullanılan karşılığı ise, ‘resûl’ ve ‘mürsel’dir. Resûl veya mürsel, yeni bir kitap ve yeni bir şeriatla insanlara gönderilen peygambere… Read More »
Sonsuzun, kelime ve harfler dünyasında parıldayan ışığıdır Kur’ân. İns u cinnin duygu, düşünce ve his atlasında melekutun sesi-soluğudur Kur’ân. Gün gelip de O, en müstesna bir sadef içinde inciye dönüşünce, işte o zaman, söz sarraflarının gözleri de, sararıp solmayan ve renk atmayan bir güzellikle buluştu. Kur’ân, ziya olup varlığın çehresine yağacağı güne kadar, her yanıyla… Read More »
Hiç şüphe yok ki, Kur’ân’ın korunmasındaki en büyük teminat, onu gönderen Allah Teâlâ’nın vermiş olduğu taahhüttür: “Şüphesiz ki, zikri (Kur’ân’ı) Biz indirdik, elbette onu yine Biz koruyacağız.” Yüce Yaratıcı, Kur’ân’ı, en başta Peygamber Efendimiz, sonra sahabe ve daha sonra gelen hamele-i Kur’ân’ı vesile kılarak korumuştur. Bununla, onu tasdik edenlerin böylesine yüce bir vazifede pay sahibi… Read More »