“Bize Ganimet Olarak Sen Yetersin!”

Huneyn Savaşı’ndan sonraydı. Savaşta elde edilen ganimet mallarından Peygamber Efendimiz, Mekkelilerden henüz yeni etmiş olanların bir kısmı ile henüz iman etmemiş olanlardan bir bölümüne fazla vermişti. Maksadı belliydi: Henüz yeni iman etmiş olanların İslam’la bağlarını güçlendirmek, iman etmemiş olanların ise İslam’a gönüllerini ısındırmaktı. Bir kısım Medineli genç Müslüman bunu yanlış anlamıştı. Onlara göre haşa Peygamber Efendimiz Mekkeli akrabalarını bu davranışıyla kayırmıştı. Bu nedenle biraz serzenişte bulunmuşlardı.
Peygamber Efendimiz bunu duyar duymaz tüm Medine Müslümanları bir araya topladı ve onlara etkili bir konuşma yaptı. Konuşmasının sonunda da:
– Ey Ensar (Medineli Müslümanlar)! Diğer insanlar almış oldukları koyunlar ve develerle evine dönerken, siz, Allah’ın Resûlü’yle evinize dönmek istemez misiniz? diye sorunca da Medineli Müslümanlar gözyaşlarına boğulmuşlardı ve hep bir ağızdan sevinçle haykırmışlardı:
– Evet… Biz Allah Resûlü ile dönmeye razıyız!
– Ey Allah’ın Resûlü! Biz seni her şeyden çok seviyoruz! Anamız babamız, her şeyimiz uğrunda feda olsun!
– Bize ganimet olarak Allah Resûlü yeter!21
Daha ne isteyebilirlerdi ki, böylesine eşsiz bir Ganimet’e sahip olduktan sonra!