Abdullah ibn Abbâs (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
“Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) köpeğin parasını yasakladı, sonra da:
– ‘Eğer satıcı, köpeğin parasını istemeye gelirse avucuna toprak doldur’ buyurdu.”
(Ebu Dâvud, İcare 63 (3482); Nesâî, Büyu’ 91; Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1/309)
(Beslenmesi caiz olmayan köpekleri alıp satmak caiz olmadığı gibi parası da helal değildir. Av, çoban gibi maslahat için beslenen köpekleri alıp satmak caiz olup parası da helaldir.)
Câbir b. Abdullah (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
“Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) kedi eti ve onun parasını yemeyi yasakladı.”
(Ebu Dâvud, Et’ime 32 (3807); Tirmizî, Büyu’ 49 (1279); İbn Mâce, Sayd 20 (3250)
(Kedinin bedeline gelince, bunun yasak olmasına dâir rivâyetler, ya mekruhluk mânâsına yorumlanmış ya da yararsız kedilere tahsis edilmiştir. Yararlanılan kediyi satmak caizdir, bedeli de helâldir. Mekruhluk hükmünün hikmeti ise halkın kediyi satmayıp hediye etmeye veya emaneten vermeye alışmaları ve bunu âdet hâline getirmeleridir.)