Şit, erginlik, büluğ, kendini erkek olarak bilme çağma gelince babası Hazret-i Adem onun elinden tuttu. İbadet yerine geldiler. Âdem, yüzünü bu en sevgili oğluna doğru döndürdü. — Ey oğul! dedi. Ecel, dünyadan ayrılmak içindir. Gel, ölüm gelmeden önce seninle and içeyim. Bil ki, Rabbil Âlemin benimle ahd ve misak kıldı. Ben de sana vasiyet kılacağım.… Read More »
Şit’e yüklü kalan Havva anamız günden güne güzelleşmişti. Bütün yer ve gök ehlinin gözlerine en güzel, en sevimli göründü. Cennet’in yaratığı olan genç Huriler olsun, genç delikanlı melekler olsun, gerekse Cennet kapıcısı Rıdvan olsun o, yatarken, kalkarken odasının kapısına geliyorlardı. Ona hayran hayran bakıyorlar, güzelliğini seyrediyorlardı. Güzellerden güzel olmuştu Hazret-i Havva! Ona Cennet (Uçmak) hediyelerinden… Read More »
Hazret-i Adem’in dünyaya ayak basışından tam yüz otuz yıl geçmişti. Hz. Adem’in alnına inen Nur-i Muhammedi, o peygamberlik nuru hâlâ kendisinin alnında parlıyordu. Demek hâlâ temiz asilden, temiz bir evlâdı dünyaya gelmemişti. Bundan dolayı da Yüce Allah ile olan ahım ve misakım temiz bir asıldan tertemiz bir rahme düşüp doğan bir evlâdına emanet edememişti. Hz.… Read More »