Ehlisünnetin dört büyük imamının birincisi olan İmam-ı Azam Ebû Hanîfe, H. 80’de Kûfe’de doğmuştur. Ebû Hanîfe künyesiyle meşhur olmasının sebebi hakkında eski kaynaklarda yeterli bir açıklama yoktur. Ebû Hanîfe Kûfe’de yetişti. Gençliğinde kumaş ticaretiyle uğraştı. Bu ticaret onu ilimle uğraşmaktan alıkoymadı. Onu ilme teşvik edenin Şa’bî olduğu rivayet edilmektedir. Ebû Hanîfe pek çok… Read More »
Hz. Ali, Peygamber’imizin amcası Ebû Tâlib’in oğluydu. Rasûlullah (s.a.s.), Hz. Hatice’yle evlendikten sonra, amcasının yükünü hafifletmek için Hz. Ali’yi yanına aldı. O sırada Hz. Ali henüz 4-5 yaşlarında bir çocuktu. Bu sebeple, çocukluk yılları Peygamberimizin terbiyesi altında geçti. Rasûlullah’a ilk îmân etme şerefine, kadınlardan Hz. Hatice, çocuklardan da Hz. Ali ulaşmıştı. Hz. Ali… Read More »
Hz. Osman (r.a.), Hz. Peygamber’in damadıdır. Ashabın büyüklerinden, cennetle müjdelenen on kişinin ve halifelerin üçüncüsüdür. İman edenlerin beşincisidir. Hz. Ebû Bekir’in topladığı Kur’ân-ı Kerîm’i çoğaltarak yer yüzüne yaymak şerefi ona nasip oldu. Hilmi ve hayâsı çok fazla idi. Dinden çıkarmak için amcasının yaptığı işkencelere dayandı. Rasûlullah’ın iki kızıyla evlenmek şerefine kavuştu. Allah… Read More »
İkinci Raşid Halifedir. Hz. Ömer (r.a.), Fil olayından on üç sene sonra Mekke’de doğmuştur. Kendisinden nakledilen bir rivayete göre o, Büyük Ficar savaşından dört yıl sonra dünyaya gelmiştir. Babası, Hattab b. Nüfeyl olup, nesebi Ka’b’da Rasûlullah’la (s.a.s.) birleşmektedir. Kureyş’in Adiy boyuna mensup olup, annesi, Ebû Cehil’in kardeşi veya amcasının kızı olan Hanteme’dir. Kaynaklar… Read More »
Hz.Ebû Bekir’in asıl adı Abdullah, babasının adı Osman, annesinin adı Ümmü’l-Hayr’dır. Fil Yılı’ndan iki veya üç yıl sonra Mekke’de doğan Hz. Ebıı Bekir, Kureyş kabilesinin Teym kolundandır. Soyu hem anne hem de baba tarafından Peygamber’imizin dedelerinden Miirre’de birleşir. Peygamberimizin eşi Hz. Âişe ’nin babasıdır. Hz. Ebû Bekir, dürüst ve doğru sözlü bir insandı.… Read More »
Hz Muhammed (s.a.s.), 571 yılında Mekke’de dünyaya geldi. Doğmadan önce babası vefat etti. Doğduktan kısa bir süre sonra annesini kaybetti. Sonra dedesi Abdulmuttalib’in himayesine girdi. Onun ölümünden sonra da amcası Ebû Talib’in yanında kalmaya başladı. Küçük yaşlardan itibaren ticarete atıldı. Mekkede yaşayan ve puta tapan insanlara karşı çıkıyordu. Bu nedenle o insanlardan uzak… Read More »
Sabır, zor koşullar altında cesaret ve metanetini yitirmeme duygusudur. Sabırlı insan uzun süreli gecikmelere ve tahriklere rağmen moralini bozmadan yoluna devam eder veya beklemesini sürdürür. Sabır, İslam’ın en fazla değer verdiği İnsanî erdemlerdendir. Kur’ân-ı Kerîm’de yetmişten fazla yerde sabır anılmaktadır. Allah’ın kitabında sabrın bu kadar üzerinde durulması, şüphesiz onun öneminin, Allah katında sandığımızdan… Read More »
Allah, insan hayâtı ile ilgili her konuda adaleti emreder. Çünkü adalet tabiî bir ahlâk kanunudur ve adaletsizliğe karşı tepki de bütün toplumlarda tabiîdir. Bir kere hiçbir kanunda adaletsizliğe prim yoktur. Kur’an, şu temel hususlarda adaleti emreder: a. Akraba da olsa adalet üzere konuşmak. b. Borçlanma esnasında âdil bir kâtibe yazdırmak. c. İnsanlar… Read More »
Bazen çocuk, babasının anlamadığı şeyleri anlayabilir. Baba, çocuğun anladığı ve iyi bildiği şeyleri onunla istişare etmeli, onu cahillikle itham edip hakkını yememelidir. Çocuğun da edepli ve saygılı bir şekilde göril şünü belirtmesi gerekir. Bir gece, bir koyun sürüsü bir tarlayı harap etmişti. Tarla sahipleri, Hz, Davud’a (a.s.) gidip şikâyetçi oldular. Telef olan… Read More »
Böyle bir şeyde, bir yönden, çocuğa önem verildiğini hissettirme, bir başka yönden de, İslâmî adabın öğretilmesi söz konusudur. Sehl b. Sa’d es-Sâîdî şunu anlattı: “Rasûlullah’a bir içecek getirildi. Ondan içti, sağında bir çocuk, solunda ila yaşlı kimseler vardı. Çocuğa dedi ki: “Şunlara vermeme izin verir misin?” Çocuk: “Hayır, vallahi senden gelen nasibimi kimseye… Read More »