Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V), on bin kişilik ordusuyla Mekke’yi fethe gidiyordu. Yolda, yavrularının üzerine kapanmış bir dişi köpek gördü. Minik yavrular, annelerinden süt emiyorlardı. Zavallı köpeğin yerinden kıpırdayacak hali yoktu.
Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V), köpeğin ezilmesinden endişe duydu. Cuayl b. Suraka adlı sahabeyi yanına çağırarak
“Köpeğin önünde dur! Ona ve yavrularına kimse ilişmesin” dedi.
Emir hemen yerine getirildi, ordunun yolu köpeklere zarar vermeyecek kadar yana kaydırıldı.
Peygamber efendimiz; böylesine büyük bir seferde bile, böylesine bir ayrıntıyı görebiliyor ve bir hayvanın zarar görmemesine dikkat ediyordu.
Kendisindeki merhamet ve şefkat tariflere sığmayacak kadar büyüktü.
Peygamber efendimizin ümmetine yakışan da, onun gösterdiği bu zarif yoldan gidip, yaşayan her canlıya karşı saygılı ve koruyucu olmaktır.