Bikes-ü bivâyeyim , Kimse bana yar değil, Kime dostum diyeyim, Kimse bana yar değil.. Hiç gülmedim dünyada, Başım daim belâda, Bu âlem-i fenada, Kimse bana yar değil.. Hep yüzüme gülerler, Arkamdan da söverler, Fırsat düşse döverler, Kimse bana yar değil.. Dost sandığım düşmandır, Eloğlu ne yamandır, Ağlanacak zamandır, Kimse bana yar değil.. Gözyaşım silen olmaz,… Read More »
– Çıplak kimse elbise bulamadığı takdirde namazını kıyam, rükû ve secde ederek kılar. Bu durumdaki kimsenin namazı Malikî ve Şafiî’ye göre sahihtir. Ebu Hanife’ye göre böyle bir durumdaki kişi namazı oturarak kılar, dilerse ayakta da kılabilir. Ahmed b. Hanbel’e göre ise oturarak ve ima ile kılar. – Mezhep imamları namaz kılan kimsenin giysisinde namaz kıldığı yerde… Read More »
Bir dilbere meftun oldum, Gönlüm onun divanesi.. Şem’i aşka makrun oldum, Ruhum oldu pervanesi.. Bâde misal meşhun oldum, Mest eyledi peymanesi.. İçtim anı mecnun oldum, Yıllar sürdü mestânesi.. Aşk ilinde medfun oldum, Bu mevt aşkın nişânesi.. Meh cemale merhun oldum, Kıldı beni uryanesi.. Sırrı aşkta meknun oldum, Mâ’mur oldu virânesi.. Dergehinde meskûn oldum, Buldum aşkın… Read More »
İki secde arasında Allah’tan mağfiret dilemek ve (bir halden diğerine geçerken) tekbir getirmek meşrudur. Bunlar, Ahmed b.Hanbel dışındaki üç imama göre sünnettir. Ahmed b. Hanbel’e göre ise bir kere olmak üzere vaciptir. Tam olarak teşbihi (Sübhanellah’ı) söylemenin en az miktarı ittifakla üç keredir. Ancak Ebu Hanife bunun namazın dışında olduğunu söylemiştir.
Ömrün bitirmiş, Viranemiyim? Aklın yitirmiş, Divane miyim? Nedir bu halim, Artar melâlim, Söyle a zâlim, Bigâne miyim? Kanat vururum, Döner dururum, Yanar kururum, Pervane miyim? Şaşırdım kaldım, Binbir renk aldım, Doldum boşaldım, Peymane miyim? Yaşlı gözlerim, Tutmaz dizlerim, Yolun izlerim, Mestane miyim? Halim söylenir, Gör neler denir, Herkes eğlenir, Terane miyim? Meczûb sanırlar, Mecnun tanırlar,… Read More »
– Mezhep imamları; Abdullah b. Ömer, Abdullah b. Mes’ud veya Abdullah b. Abbas’tan rivayet edilen otururken okunan teşehhüd dualarından birinin yeterli olduğunda ittifak etmişlerdir. Şafiî ve Ahmed b. Hanbel İbn-i Abbas’ın duasını, Ebu Ha- nife İbn-i Mesud’un teşehhüdünü, İmam Malik ise İbn-i Ömer’in teşehhüdünü tercih eylemiştir. İbn-i Abbas’ın teşehhüdü Müslim’in Sahih’inde rivayet ettiği şu duadır: Anlamı:… Read More »
Bir güzele gönül verdim vereli, Bilmez oldum sağım ile solumu, Bezm-i aşkta hüsn-ü ânın göreli, Mecnun misâl şaşırdım ben yolumu.. Bûy-u virdin kıldı divane beni, Tutamadım can kuşunu kafeste, Şem’i hüsnün yaktı pervane teni, Küllerimi savurdu bir nefeste.. Aşk bâdesin içtim dostun, elinden, Bildim ancak nice bir sâki buldum, Mest-ü bitâb geçtim aşkın selinden, Bu… Read More »
– Mezhep imamları secdenin şu yedi organ üzerine yapılarak gerçekleştiğinde görüş birliği etmişlerdir. Yüz, dizler, eller ve iki ayağın parmakları. Secdede yere konacak organın hangisinde farz hükmü olduğunda ihtilaf vardır. Ebu Hanife’ye göre farz olan alnı ve burnu yerine koymaktır. Şafi î’ye göre alındır. Diğer secde organlarını yere koymada iki görüş olup tercih edileni onların… Read More »
Ömrümün hazânında, Gonca ikram eyledi, Bir sabah ezanında, Mevlâ ihsan eyledi.. Seherde öttü bülbül, Gül dalında gonca gül, Mest olup gitti gönül, Mevlâ ihsan eyledi.. AYŞE koydum adını, Tattım evlât tadını, Gönlümün muradını, Mevlâ ihsan eyledi.. Kucakladım kuzumu, Öptüm sevdim kızımı, Gördüm onda özümü, Mevlâ ihsan eyledi.. Altun sarısı bir baş, Kudret çekmiş ince kaş,… Read More »
– Mezhep imamları rükû ve secdenin namazda farz olduğu hususunda görüş birliği (icma’) etmişledir. Eller dize değecek şekilde rükûda eğilmek meşrudur. rükû ve secdeye gidişlerde tekbir almak sünnettir. Ancak bunun sünnet olmadığı Said b. Cübeyr, Ömer b. Abdülaziz’den rivayet edilmiştir. Bunlara göre tekbirin sadece namaza başlarken alınması gerekir. – Mezhep imamları rükû ve secdenin tam… Read More »