Ebû Şurayh El-Advî’den rivayet edildiğine göre, şöyle demiştir: Peygamber sallallâhu aleyhi vesellem konuşup da şöyle dediği zaman kulaklarımla işittim ve gözlerimle gördüm:
“Kim Allah’a ve ahiret gününe iman ediyorsa, komşusuna ikram ettin. Kim Allah’a ve âhiret gününe iman ediyorsa, misafirine bahşişini versin. (Ashaptan biri) dedi ki:
— Onun bahşişi nedir, ey Allah’ın Resûlü? Peygamber şöyle buyurdu:
“— Bir gün ve bir gecedir, (bu zaman içinde âdet üstü misafire ikram edilir). Konukluk İse üç gündür, (bu zaman içinde misafire, mevcutlardan âdet üzere yedirilir, fazla iltifat ve ikram edilmez.) Bundan öte olan (ikram) misafire sadakadır. Kim Allah’a ve âhiret gününe iman ediyorsa, hayırlı söz söylesin yahut sussun.”
Açıklama:
Misafire birinci gün, fazla ikram ve iltifatta bulunulur. İnsan kendi çoluk çocuğuna yedirdiğinden daha fazla ve iyi bir şekilde misafirini konuklar, ona güzel muamele eder. İkinci ve üçüncü günlerde farklı muamelede bulunulmaz, hazır bulunan şeyler ikram edilir ve “bir zorluğa katlanılmaz, üç günden sonra yapılacak ikramlar sevap yerine geçen ziyadelikten ötürü bir fazilet olur ki, bir nevi sadaka sevabı kazandırır.
Misafire ikram, durum icabı farz-ı ayın, farz-ı kifaye ve müstahab olur. Şiddetli bir ihtiyaç içinde kıvranan kimseyi barındıracak başka kimse bulunmadığı takdirde, onu insanın barındırarak hayatını kurtarması üzerine farz olur. Bu durumda başkaları varsa, farz-ı kifaye olur. Zaruret ve şiddet hali olmadığı zaman misafire ikramda bulunmak müstahab olur.
Bir insan konuşacağı zaman önce düşünmeli: Eğer sözünde bir fenalık veya hoşnutsuzluk olmayacaksa, bir iyiliğe vesile olacaksa konuşmalıdır. Aksi halde selâmet sükût etmektedir.