İbn Cemaa’ya göre hoca, dersten önce kendisini başarılı kılması, yardımcı olması ve günahtan koruması hususunda Allah’a dua eder. Derste gayet ağırbaşlı ve sakin hareket eder.
Çocuklarla alay etmez, aşırı şaka yapmaz ve çok gülmekten sakınır. Zira çok gülmek heybeti ve hayayı azaltır. Nitekim bu hususta şöyle denmiştir: “Yersiz şaka yapan, onunla hafife alınır, bir şeyi çokça yapan da onunla tanınır.” Ayrıca derste koşarcasına hareket etmez, elinde kendine yakışmayan ve gereksiz bir şey bulundurmaz. Zaruret olmadıkça gözünü çocuklardan ayırıp sağa sola bakmaz.
Bu bölümde İbn Cemaa’nın hocanın sınıf içi davranışları ile ilgili yazdıklarının günümüzde tazeliğini koruduğu görülmektedir. Nitekim bugün bazı hocaların sınıfta ders anlatırken elinde cetvel, anahtarlık vb. İle dolaştığı, hatta bir kısmının elinde bulundurduğu şeyle çocuklara vurduğu görülebilmektedir. Bir şeye aşırı tutkunun “mani” olduğu göz önüne alınırsa, hocaların bu gibi davranışlardan kaçınması gerekir.