İbn Cemaa, hocanın zaman zaman çocuklarına daha önce işlenen ders konularını tekrarlatarak önemli kaide ve zor anlaşılan hususların iyice anlaşılıp anlaşılmadığını kontrol etmesi, gerektiğinde önceki konulara atıfta bulunarak konular arasında bağ kurma gereğine işaret ediyor. Böylece yeni derse, bir önceki dersi hatırlatarak başlanmasını ifade ediyor.
Öte yandan İbn Cemaa, hocanın doğru cevap veren, ancak şımarmayacağından emin olunan çocuğa teşekkür etmesini ve bu başarısından dolayı çocuğu sınıfta övebileceğini belirtiyor.
Görülüyor ki burada hocanın çocuğu iyi tanıması gereği ortaya çıkıyor. Şu halde hocanın ilgi ve yakınlığı, övgüsü, takdir etmesi, örnek göstermesi çocuğu şımartacaksa bunun uygun olmayacağı anlaşılmaktadır.
Zeki olduğu halde ders çalışmayan, böylece başarısız duruma düşen çocuk hoca tarafından çalışmaya, çalışma temposunu artırmaya ve kabiliyetlerini kullanmaya zorlanabilir. Ancak, bunu yaparken hoca dikkatli davranmalı, çocukların dersten eğitim öğretimden nefret etmesine sebep olmamalıdır.
Hoca gerektiğinde, zorluk ve önemine binaen konuyu tekrarlamalıdır. Tekrarın öğrenmedeki rolü büyüktür. Hz. Peygamber (s.a.v.) de zaman zaman konuları tekrar etmiştir. Ancak çocuk anladığı konulan aralıklı olarak tekrarlamalıdır. Biliyoruz ki, anlaşılmayan konular sadece ezberlenmiş olacağından çabuk unutulmaktadır.