Bu fiiller isterse kadının babası veya anasından sadır olsun, isterse başkasından farketmez, çocuğun düşmesine sebep olduğu taktirde diyet gerekir.
Ancak çocuk ana rahminden dışarı çıkıp düşmedikçe, cinayet sayılmaz. Çünkü çocuğun işlenen fiilden dolayı ölüp ölmediği bilinmediği taktirde hüküm böyle uygulanır. Ancak işlenen fiilden dolayı çocuğun ana rahminde kesinlikle öldüğü bilinirse, o taktirde ceza gerekir.
Bu bakımdan dört imam da cinayet sayılıp cezai gerektiren düşük, işlenen fiil neticesi ana rahminden dışarı çıkmasıyla taktir edilir, demişlerdir,
O halde günümüzde gelişen tıbbi araştırmalarla işlenen fiil neticesi çocuk düşmese bile ana rahminde ölüp ölmediğini tesbit etmek mümkündür. Bu bakımdan çocuk ölmüşse, düşmüş gibi kabul edilir ve cinayet sayıldığından ceza olarak diyeti gerektirir.
Düşen çocuğun, işlenen fiil sebebiyle düşüp düşmediği hususu da araştırılır. Başka sebeplerin bulunup bulunmadığı üzerinde durulur.
Nitekim İmam Mâlik, işlenen fiil neticesinde düşen çocuk ister kan pıhtısı, ister et parçası, ister şekillenmiş durumda olsun cinayeti işleyen mesul tutulur ve cezayı gerektirir. Ancak Maliki fukahasından bir kısmı, kan pıhtısı, halinde düşen şeyin cenin olup olmadığı kesin bilinmeyeceği için, bunun cinayet sayılmayacağı üzerinde durmuşlardır. Hattâ bu durumda fakih İbnü’l-Kaasım el- Maliki, düşen et parçasının üzerine sıcak su dökülür, çözülürse, kan olduğu çözülmezse, cenin olduğu anlaşılır ve ona göre hüküm verilir, demiştir.