“Bir bilene sor! İki bilgi bir bilgiden hayırlıdır.” İstişare, bir konuda birinin veya bir heyetin fikrine müracaat etmek, görüşünü almak, danışmak anlamına gelir. İstişare, verilecek kararların isabetli olarak verilebilmesinin ilk şartıdır. Bir mesele hakkında iyiden iyiye düşünülmeden, başkalarının fikir ve tenkitlerine arz edilmeden verilen kararlar, çok defa hüsran ve hezimetle neticelenir. Düşüncelerinde kapalı, başkalarının fikrine… Read More »
Bunlar, belirli bir tahsil ve terbiyeleri olmayan, ilim okumamış, yalnız işittikleri ile yetinmiş, kulaktan dolma kişilerdir. Bütün hünerleri yerli yersiz konuşmaktan ibarettir’ Bu konuşmaları da, hadiseleri akıllarınca yorumlamaktan, kıt ve kısır görüşleri ile tanımlamaktan ileri gitmez. Büyük velilerin bazı seçkin sözlerini ezberleyerek kendilerine mal ederlerse de söyledikleri ile kendileri de âmil olmazlar ve… Read More »
Bir başka sefer, Mâriye Validemizden olan oğlu İbrahim’in ölümü karşısında O, dünya kadar hâdiseyi göğüslemiş ve her şeyi aşmış bu büyük şefkat kahramanının gözleri dolu dolu olmuş ve onu kucağına almış, derin bir sevgiyle bağrına basmış ve hüznünü gözyaşlarıyla süslemişti. O’nun bu durumunu istiğrab edip de hayretle bakanlara, “Gönül mahzun olur, gözler ağlar; ancak Allah’ın… Read More »
Hak mürşitlerin üç sıfatları vardır: 1) Böyle bir zatı görenlerin kalplerinden bütün kederler defolur, kalpleri sevince gark olur ve safaya erer. Konuşmalarında, âhireti hatırlatır ve mahlûk atı sevmeği teşvik ederler. İnsanları, Allahu teâlânm rizasma ve Resûl aleyhisselâmın sünnetine davet ederler. Allah sevgisini, peygamber muhabbetini, evliyâ’ullah siyretini kalplere nakşederler. Dünya ve âhiret müşkillerini halleder, insanı… Read More »
Bir örnek olarak Efendimizde Gavres ismindeki bir kâfir arasında geçen hâdise, O’nun korkusuzluk, şecaat ve cesaretinin azametini resmetme bakımından ehemmiyet arz eder. Allah Resulü (aleyhissalatu vesselâm), bir ağacın altında istirahat buyururlarken, Gavres, O’nun uykuda olmasn- dan istifade ederek, ağaca asılı bulunan kılıcını alır ve müstehzi bir eda ile: “Şimdi seni benim elimden kim kurtaracak?” der. Onun… Read More »
Asi bir zatı, tevali ve tekerrür eden suçlarından dolayı asmışlardı, cesedi darağacında sallanıyordu. Ehlullahtan Cüneyd-i Bağdadî hazretleri oradan geçerken, gözü bu idam mahkûmuna ilişti, merhametle şöyle bir baktı ve oradan uzaklaştı. O gece, şehrin hakka yakın olan âşıkları ve zâhitleri, asılan zatın cennete dahil olduğunu mâ’nalarmda gördüler ve bu makama nasıl vasıl olduğunu… Read More »
Mâlâyani; faydasız, anlamsız ve kişiyi ilgilendirmeyen söz ve davranışlara denir. Kişiyi fiil, söz, nazar ve fikir olarak ilgilendirmeyen her şey mâlâyanidir. Yani sadece davranış ve sözde değil, baktığımız, düşündüğümüz, hayal ettiğimiz şeylerde de gereksiz şeylerden kaçınmalıyız. Mâlâyaniyi, İslâm’ın insana getirdiği mesuliyet telakkisi çerçevesinde anlamak daha uygun olur. Kalb, dil, göz, kulak, akıl, hayal gibi bütün… Read More »
Bismillâhirrahmânirrahıym* Ve yeşfi sudûra kavmin mü’minîn Ve şifâün H mâ fis sudûr Ve hüden ve rahmetim lil mü’minîne yahrucü min bütûnihâ şerâbün muhtelifim elvânühû fîhi şifâün 1in nâsi inne fi zâlike le âyeten li kavmin yetefekkerûn Ve nünezzilü minel kur’âni mâ hüve şifâün ve rahmetim lil mü’minîn Ve izâ mendtü fe hüve yeşfîn… Read More »
Vakâr, ağırbaşlılık, haysiyeti koruma, temkin, heybet, temkinli davranma, haysiyet sahibi olmak gibi anlamlara gelir ki, kibir, gurur ve bencillik gibi kötü huylardan farklıdır. Vakâr, imandan gelen bir ciddiyet ve ağırbaşlılık iken, gurur imandaki zaafın bir neticesi olarak görülmüştür. Mesela bir idarecinin makamındaki ciddiyeti vakâr sayılırken, aynı ciddiyeti evinde sürdürmesi şefkat, merhamet ve samimiyete aykırıdır. Peygamber… Read More »
Bir kimse sabah ve akşamlan “El hamdü lillâhillezî halekas semâvâti vel erda ve cealez zulümâti ven nûr sümmellezîne keferû bi rabbihim ya’dilûn” ayetini (7) yedi defa okur, her okuyuşta avuçlarına üfürür ve elleriyle yüzünü ve vücudunu iyice mesh ederse, Cenabı Hakk o kimseye o gündüz veya gece süresince ağrı ve acı çektirmez. (Ed-Dürrü’n-Nazıym)