Yüce Allah, O’nu kırk yaşında Peygamberlikle görevlendirmişti. Ne yapması, insanları neye davet etmesi gerektiğini de Yüce Allah indirdiği ayetlerle O’na ders veriyordu. Yani Peygamber Efendimiz dersini Cenab-ı Hak’tan alıyor ve insanlara bunu önce yaşantısıyla, sonra da sözleriyle iletiyordu. Tek gayesi vardı; insanların yüzünü ve gönlünü, kendilerini yaratan, rızklarını verip besleyen Yüce Allah’a döndürmekti. Yüce Allah,… Read More »
Yahudi alimleri, Kuran’ın ifadesiyle Peygamber Efendimizi “Öz oğullarını tanıdıkları gibi tanırlardı…” Bir gün Hazret-i Ömer, bu ayetle ilgili büyük bir Yahudi alimi iken Müslüman olan Hazret-i Abdullah b. Selam’a, “Allah Resûlü’nü öz evladın gibi tanıyor muydun?” diye sorunca “Evet!” demişti. “Hatta öz evladımdan da daha iyi tanıyordum. Hanımım beni kandırmış olabilir düşüncesiyle evladım hakkında şüphe… Read More »
Sir W. Miur ‘Muhammed’in Hayatı’ adlı eserinde “Hz. Muhammed hakkındaki bütün neşriyatımız bir nokta üzerinde ittifak eder. O da onun ahlâkının temizliği ve yüceliğidir.” der. Bu nedenle Büyük Alman imparatorluğunun kurucusu, devlet adamı, filozof ve dâhi Prens Bismark, O’nu (sav) bilip tanıdıktan sonra; “İnsanlık senin gibi seçkin, kudretli bir dehayı bir defa görmüş, bundan sonra… Read More »
Yüce Allah, işte böylesine O’nu koruyor ve vereceği görevler için yetiştiriyordu: “Rabbim, bana edebi (ter- biyeyi-ahlakı) güzel bir tarzda öğretti”6 sözleri de bu gerçeğin ifadesi olmalı. Hayatı böylesine kötülük ve yanlışlardan korunmuşken ve tertemiz yaşantısını bildikleri halde Mekkeliler, O’nu Peygamber olduktan sonra bir çok yanlış ve haksız şeyle itham etmeye yeltenmişlerdi. Eğer böyle olmasaydı acaba… Read More »
Peygamber Efendimizin, çocuk yaşından itibaren kalbinin kötülüklere, yanlışlara, özetle kötü ve çirkin olan her şeye açılan kapısı kapatılmış, sadece ahirete, iyilik ve güzelliklere bakan kapısı açık bırakılmıştı. Hayatı bunun şahididir. Dostları ve inananları sevgi ve saygılarından hayatını en ince noktasına kadar araştırıp kaydetmişlerdir. Düşmanları da acaba bir açık nokta bulabilir miyiz diye hayatını didik didik… Read More »
Peygamber Efendimizin yüzü de çocukluğundan beri pırıl pırıldı. Üstü başı hep tertemizdi. Her yönüyle örnek bir Çocuk’tu. Terbiyesine ve temizliğine herkes hayrandı. Son derece düzenli ve tertipliydi. Hayatı boyunca buna hep dikkat ederdi. Yıllar sonra, Peygamberliği dönemindeydi. Yanına bir adam geldi; saçı sakalı birbirine karışmıştı. Adama, saçını başını düzeltip gelmesini işaret etti. Adam huzurundan çıktı… Read More »
Hazret-i Âmine, henüz evliliklerinin ilk aylarında vefât eden sevgili kocasının acısını unutmuş değildi. Bu acıyı az da olsa hafifleten sadece biricik oğlu Muhammed’di (sav). Olanca sevgi ve şefkatiyle onu büyütmeye çalışıyordu. Bu ilgisiyle, O’na yetimliğin verdiği acıyı bir nebze olsa azaltmak istiyordu. Nur Yavrusu, mütevazı evinin ışığı, bereketi ve huzur kaynağı idi. O yaşında bile… Read More »
Perşembe gecesi Allâh rızası için 2 rek’at nâfile namazı kılmanın sevâbı sonsuzdur. Bu namazda Fâtiha’dan sonra Âyetel-Kürsî, beşer kere de Felâk ve Nâs sûreleri okunur. Hz. Ebû Hüreyre’nin (R.A.) rivâyetine göre: Sevgili Peygamberimiz (A.S.): “Perşembe gecesi akşam ile yatsı arasında 2 rek’at namaz kılan, her rek’atta Fâtiha, Âyetel- Kürsî, Felâk ve Nâs sûrelerini de beşer… Read More »
Pazartesi geceleri de 4 rek’atlı bir namaz kılmak pek sevabdır. Bu namazda l.nci rek’atta Fâtiha, 10 İhlâs, 2.nci rek’atta Fâtiha ve 20 İhlâs, 3.ncü rek’atta Fâtiha ve 30 İhlâs-ı Şerif, 4.ncü rek’atta Fâtiha ve 40 İhlâs-ı Şerif okunarak kılınır. Hz. Enes (R.A.)’in rivâyetine göre: Sevgili Peygamberimiz (A.S.): “Kim ki, pazartesi gecesi, 1.nci rek’atta Fâtiha ve… Read More »
Cuma gecesi 12 rek’atlı bir nâfile namaz kılmanın sevâbı pek büyüktür. Bu namazın her rek’atında bir “Fâtiha” on iki “İhlâs-ı Şerif’ okunarak kılınır, sevgili Peygamberimiz (A.S.): “Kim ki, Cuma gecesi yatsı ile akşam arası 12 rek’at namaz kılar da her rek’atında bir Fâtiha 12 İhlâs-1 Şerif okursa, geceleri namaz kılmış, gündüzleri de oruçlu geçirmiş gibi… Read More »