a- Ahireti inkârın, insan üzerindeki olumsuz tesiri son derece büyüktür. Ölümü bir ‘yok olma’ kabul eden bir insanın, zihninde kat’iyen bir güven ve sükûnet oluşmaz. Şöyle ki, ebedî bir hayat düşüncesine sahip olmayan bir kimsenin, her gün hayat takviminden bir yaprağın kaybolması karşısında içinde beliren ‘unutulma ve mahvolma’ düşüncesi, onun kalbine bir ok gibi saplanır… Read More »
Bu, Allah’ın, ismini daha önce kimseye vermediği Yahya’dır. Ondan önce hiç kimseye Yahya adı verilmemiştir. Bu, Allah’ın, daha çocukken hikmeti verdiği Yahya’dır. Allah ona, anlayış, hikmet, akıl, ciddiyet, azim, ibadet aşkı ve küçüklü ğünden itibaren hayır işleme merakı vermişti. Çocuklar Yahya’ya: Haydi oynamaya gidelim dediklerinde, o: Biz oyun için yaratılmadık, demişti. İşte, Hz.… Read More »
e- İnsan tabiatı şehevî lezzetlere ve bedenî arzulara meyillidir. Bunlar insanın mahiyetine birçok hikmetler için konulmuştur. Neslin devamı, hayatın idamesi yeryüzünün imarı vs. Ve helal dairesi geniştir, keyfe kâfi gelir. İnsan, helâl dairede her ihtiyacını, zevkini tatmin edebilir. Harama girmeye hiç lüzum yoktur. Ne var ki insandaki bu duygular yanlış mecralarda kullanılabilir, böylelikle de insanı… Read More »
d- Kur’ân’da bu rükne önem affedilmesinin bir diğer hikmeti de bu akidenin, toplumun ıslahında lüzumlu bir ilke olmasıdır. Metafizik gerçeklere inanmayan Voltaire dahi bunu itiraf etmek mecburiyetinde kalarak şöyle demiştir: “Ahlâkî prensipleri tesis eden iki esas olması bakımından ilâh ve âhiret düşüncesi, hakikaten büyük bir ehemmiyet taşır.” Görüldüğü gibi Voltaire’in nazarında da bu akide, cemiyet… Read More »
Allah’ın ona indirdiği şu huzura ve rahatlığa bak. Babası ona şöyle diyor: Oğulcuğum! Gerçekten ben, uykuda seni boğazladığımı gördüm. Haydi bak (bir düşün). Bu konudaki görüşün nedir?” Bu itaatkâr çocuk ne diyor? “Babacığım! Emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın.” İşte bu, edeptir, îmândır, sabırdır. Hz. İbrahim’le (a.s.) oğlu İsmail, Yüce Allah’ın emrine… Read More »
c- Bir insanın, gerçek anlamda vazife ve sorumluluk şuurunun gelişmesi de, küçük-büyük bütün amellerinin hesabının görülebileceği bir âhiret yurduna inanmasına bağlıdır. Ancak bu inanca sahip insanlara ‘İstediğini yap!’ denebilir. Zira bu anlayıştaki bir insanın, ötede kendisini mahcup edip yere baktırmayacak işler yapma lüzumunu duyacağı muhakkaktır. Yine bu inanca sahip bir kişi ‘Kıyamet gününde bütün yaptıklarımı… Read More »
Böyle bir şeyde, bir yönden, çocuğa önem verildiğini hissettirme, bir başka yönden de, İslâmî adabın öğretilmesi söz konusudur. Sehl b. Sa’d es-Sâîdî şunu anlattı: “Rasûlullah’a bir içecek getirildi. Ondan içti, sağında bir çocuk, solunda ila yaşlı kimseler vardı. Çocuğa dedi ki: “Şunlara vermeme izin verir misin?” Çocuk: “Hayır, vallahi senden gelen nasibimi kimseye… Read More »
b- Yakınlarının bir bir ölüp gidişi karşısındaki bir insanı ancak, öldükten sonra dirilmeye inanmak teselli edebilir. Ve yine adım adım ölüme yaklaştıklarını gören hastaları ve ihtiyarları ancak bu inanç rahatlatabilir.
Önce, Allah’ın kendisine, daha çocukken doğruyu yanlıştan ayırma yeteneği verdiği, Rahman’ın dostu, İbrahim’den bahsedeceğim. O, milletinin bir sapıklık içinde olduğunu görmüş ve cahillerle birlikte olmayı kabul etmemişti. Milletinin taptığı taşları yani putları düşündü. Onların fayda ve zarar vermediklerini, görmediklerini, duymadıklarını anladı. O taşlardan uzak durmaya ve onlara yaklaşmamaya karar verdi. Hatta onları yok… Read More »
a- Âhiret gününe inanan insanın ümidi daima tazedir; asla ümitsizliğe düşmez. Bu iman, onu maruz kaldığı her türlü musibet ve hastalığa karşı tahammül etmeğe muktedir kılar. Çünkü böyle birisi, bunların hepsinin Allah’tan olduğunu ve dünyada bunlara rıza ile katlandığı takdirde bunların hepsinin karşılığını Allah’ın âhirette vereceğini bilir ve rahatlar.