Kışta ölü gibi olan yeryüzünün ilkbaharda tekrar diriltilmesi, Kur’ân’da öldükten sonra dirilişin imkân dâhilinde ve seyredilebilen bir vakıa olduğunu göstermek maksadıyla verilen en çarpıcı misaldir. Allah’ın yeryüzünde hâkim kıldığı bir kanunla her şey tekrar tekrar yemlenmektedir. Özellikle Kur’ân, bizlere bu noktada su ve onunla boy atıp gelişen nebatatı misal vererek, bununla dikkatleri şu noktaya çeker:… Read More »
Kur’ân, bazen de bizlere dirilişin bizatihi karşılaştırılabilir, seyredilebilir örneklerini hatırlatır. Bu örnekler uzakta olmayıp, inanan, inanmayan her insanın yanı başında bulunan, diğer bir ifadeyle herkesin müşahede ettiği vakıalardır. Kur’ân böylece tecrübe dünyasından aldığı delillere dayanarak hem diriliş olayının aklî temellerini gösterir, hem de bunu inkâr edenlerin hiçbir delile sahip bulunmadığını ve itirazlarının İlmî bir değer… Read More »
Dirilişin imkânını ispat sadedinde Kur’ân-ı Kerim’in insanlara sunduğu diğer bir mukayese şekli ise özel bir misalle ele alınmıştır: “Size yeşil ağaçtan ateş yaratan/çıkaran O’dur. İşte siz ondan yakıp durmaktasınız. ” Kur’ân, burada verdiği misalle evvelâ o gün bu mesajların ilk muhatapları durumunda olan Araplara, kullandıkları yeşil iki ağacı birbirine sürtmekle elde ettikleri ateşi nazara vererek,… Read More »
Kur’ân-ı Kerim, yine bu mukayese usûlü içinde insanların zihinlerini farklı bir zaviyeden uyandırmaya çalışır. Ahireti inkâr edenlerin, sık sık, ‘Biz, içinde hayat namına bir şey kalmamış kemik yığınlarına döndükten sonra mı, yeniden diriltilip hayata döndürüleceğiz?’ şeklinde dışarı vurdukları şüphe ve itirazlarına karşı Kur’ân, Yüce Allah’ın kâinatta insandan daha büyük ve daha zor olan şeyleri yaratmış… Read More »
İnsan, bazen kendi kudret ve düşüncesini aşan bir şeyle karşılaştığı zaman o şeyin gerçekleşmesinin imkânsız olduğu zannına kapılır. Bu itibarladır ki, Kur’ân, Yüce Yaratıcının kudreti merkez alındığında, cesetlerin diriltilmesinin ve haşrin herhangi bir imkânsızlığının söz konusu olmayacağını sürekli bir biçimde vurgular. Bir sayfada milyonlarca kitabı birbirine karıştırmadan yazıp nazarımıza arz eden zat, formalarını söküp dağıttığı… Read More »
Âhiret hayatının gerçekleşmesinin en büyük delil ve teminatı, Cenab-ı Hakk’ın kullarına olan va’didir. Kur’ân, her nefsin öleceğini , ölümden kaçılamayacağını , öldürenin Allah olduğunu ve sonunda dönüşün yine O’na olacağını pek çok yerde vurgulayarak, öldükten sonra dirilişin, Allah’ın va’dinin bir gereği olduğunu bildirir: “Size va’dedilmekte olan, hiç tartışmasız doğrudur. Hiç şüphe yok, ceza ve hesap… Read More »
Âhireti kabullenme noktasında insanı menfi tavır almaya götüren bir başka faktör olarak kibri görmekteyiz. İnsanın büyüklenmesi ve kendini yüksek görmesi anlamına gelen kibir, ekseriyetle inatla iç içe bulunmakta ve insan fıtratının Yaratıcıya açılan pencerelerini perdeleyen bir sebep olmaktadır. Kur’ân-ı Kerim âhireti inkâr edenlerin daha çok kibirli ve gururlu kimseler olduğunu Hz. Musa’nın (aleyhissalatu vesselâm) diliyle… Read More »
Azgınlığı ve Şehevî İstekleri Sürekli Bir Biçimde Devam Ettirme Arzusu Hak ve had tanımayan mütecavizlerin ve günaha düşkün olanların en belirgin özellikleri, hesap gününü inkâr etmeleridir. Kur’ân-ı Kerim bu hususu “Hesap gününü, her bir haddini aşmış, günaha düşkünden başkası inkâr etmez.” (Mutaffifîn sûresi, 83/12.) beyanıyla dile getirmektedir. Âhireti inkâr edenlerin bu konuda sergiledikleri tavır ve tutumlar,… Read More »
Tutku Boyutuna Ulaşmış Dünya Sevgisi Dünyayı ve hayatı sevmek insanın yaratılışında vardır. İnsan ihtiyaçlarını, arzularını ve zevklerini helâl dairede fazlasıyla tatmin edebilir. Helâl dairesi keyfe kafidir, haramlara girmeye lüzum yoktur. Burada konunun daha net anlaşılması açısından Bediüzzaman Hazretlerinin dünya ile ilgili çok orijinal ve enfes yaklaşımından bahsetmek istiyoruz: Dünyanın üç yüzü vardır: Birinci yüzü: Dünya,… Read More »
Kur’ân-Kerim, âhireti inkâra götüren sebepler arasında bir kısım nefsanî faktörler üzerinde de durur. Kur’ân’ın önemle üzerinde durduğu bu noktaları esas olarak üç başlık altında toplamak mümkündür: 1. Tutku boyutuna ulaşmış dünya sevgisi, 2. Azgınlığı ve şehevî istekleri sürekli bir biçimde devam ettirme arzusu, 3. Kibir veya gurur.