Akraba evliliğini savunanların ise, görüşleri şu noktada toplanmaktadır:
1. Ailenin mal varlığını korumak ve veraset işlemlerini düzenlemek.
2. Aile arasında sevgi ve saygı bağlarını kuvvetlendirmek.
3. Tanıdığı ve beğendiği bir geline veya damada sahip olmak.
4. Yeni çiftleri kontrol etmek, yakınlarında bulunmalarını sağlamak.
5. Yaşlılıkta kendilerine bakacak uygun bir aday hazırlamak.
6. Aileyi büyütmek, güçlenmek ve toplumun içinde ağırlığı arttırmak.
Akraba evliliklerine ülkemizde çok sık rastlanmaktadır. 1968 yılında yapılan bir araştırmada yüzde 29.2 olarak bulunmuştur. 1993 yılında ise, yüzde 23’e düşmüştür.
Bu tip evliliklere rastlama oranı birçok faktörle değişmektedir. Karadeniz ve Güneydoğu bölgelerimizde sık, Trakya’da azdır. Okuryazar olmayandan üniversite mezunu evlilere doğru giderek seyrekleşir. Okumayazma bilmeyenlerde yüzde 34, okuryazarlarda yüzde 23, ilkokul mezunlarında yüzde 9, ortaokul mezunlarında yüzde 13, lise mezunlarında ise yüzde 4 oranında akraba evliliğine rastlanmaktadır.
Yine erken evlenenlerde sık, geç evlenenlerde seyrek görülmektedir. Ataerkil ailelerde, çekirdek aile tipine oranla daha çok akraba evliliği yapıldığı dikkat çekmektedir. Köylerde şehirlere oranla, sosyo-ekonomik yönden gelişmemiş çevrelerde, gelişmişlere oranla yine daha sıktır.
Bu oranlardan anlaşılacağı gibi kardeş çocuklarının evlik yapması giderek azalmaktadır. Gerek nakil araçlarının yay gınlaşması ile kişilerin çevresinin genişlemekte oluşu ve gerekse az çocuk cereyanı ile evlenme ihtimali olan kişilerin sayısındaki düşme, akraba evliliklerinin azalmasına yol açmaktadır. İşte bu sebeplerden dolayı, akraba evliliklerine devrimizde daha seyrek rastlanır olmuştur.
Akraba evliliğinin aleyhinde ve lehinde peşin hüküm vermekten ziyade, kişi kendi şartları ve isteği doğrultusunda kıyas yapmalı ve karar vermelidir.